**به گزارش خبرگزاری ایران،** اسدالله علم در خاطرات خود از روز سهشنبه یک اسفند ۱۳۴۶ اشاره کرده که روز به کارهای جاری گذرانده است. وی به ملاقات طیب حسین، سفیر معزول پاکستان پرداخته، که به دلیل اظهاراتش مبنی بر اینکه «بحرین متعلق به ایران است و نام خلیجفارس باید حفظ شود»، از مقامش برکنار شده است. علم به وی پیام شاه را منتقل کرد که اگر بیکار شد، میتواند به او کار بدهد. طیب حسین از این مساله بسیار خوشحال شد و حتی اشک به چشمانش آورد. با این حال، علم اذعان کرد که اظهارات طیب حسین ناپخته بوده و عواقب ناخوشایندی را به دنبال داشت، اما از بزرگواری شاه نیز یاد کرد.
در ادامه، علم از اعتصاب دانشجویان دانشگاه پهلوی خبر داد که خواستار استعفای معاون امور فوق برنامه بودند. او بر این باور بود که تحریکها از سوی کمونیستها بوده و به همین دلیل دستور اخراج محرکین را صادر کرد. این اقدام بهویژه به دلیل یادآوری قبلی شاه مبنی بر نفوذ کمونیستها در دانشگاه، مورد توجه قرار گرفت.
علم در انتهای روز به فعالیتهایش اشاره کرده و از خستگی مفرط خود سخن گفت، زیرا بیش از بیست ساعت کار کرده بود.
