**به گزارش خبرگزاریها،** در پی انتشار ویدئویی از مارک کوکوریا، مدافع تیم ملی اسپانیا، در شبکههای اجتماعی، یک ادعای جالب و احساسی به طور گسترده مطرح شده است. برخی کاربران ادعا کردهاند که کوکوریا گفته است: «مردم مرا به خاطر موهایم مسخره میکنند، اما من موهایم را بلند نگه داشتهام تا پسرم که مبتلا به اوتیسم است بتواند مرا شناسایی کند.»
این ادعا در پلتفرمهای اجتماعی چون اینستاگرام و ایکس به سرعت بازنشر شده و بسیاری بدون تحقیق آن را به عنوان واقعیت پذیرفتهاند. اما آیا این روایت حقیقت دارد؟
**بررسی واقعیت**
تحقیقات نشان میدهد که این ادعا شامل عناصری از حقیقت و برخی نکات نادرست است. پسر بزرگ کوکوریا، «ماتئو»، به اختلال طیف اوتیسم مبتلا است و این موضوع در مستندهایی که والدین او درباره تشخیص بیماری و چالشهای زندگی با او صحبت کردهاند، تأیید شده است.
اما قسمت مربوط به اینکه کوکوریا موهایش را به خاطر پسرش بلند نگه داشته یا در مصاحبهای گفته است که پسرش او را از روی موهایش شناسایی میکند، در هیچ منبع معتبر یافت نشده است. همچنین رسانههای فکتچک تأکید کردهاند که هیچ سند محکمی برای این نقلقول وجود ندارد و به نظر میرسد کاربران اجتماعی واقعیت ابتلای پسر او به اوتیسم را با یک داستان احساسی ترکیب کردهاند.
در گفتوگوهای کوکوریا، او اشاره کرده است که موهای بلندش به خاطر دوران کودکی و تمایل مادرش برای شناسایی او میان همسنوسالانش بوده و این مدل مو به امضای ظاهری او تبدیل شده است.
**چرا کوکوریا عاطفی میشود؟**
دلیل گریه کوکوریا در مصاحبه، بههیچوجه به مسخره شدن موهایش مربوط نمیشود. در یک بخش از مصاحبه، وقتی مجری از او درباره لحظهای خاص در زندگیاش میپرسد، او چند ثانیه سکوت کرده و اشک میریزد. او در نهایت بیان میکند که این موضوعی شخصی و بسیار دشوار برایش است و اینکه بعضی اوقات نمیداند چگونه به پسرش کمک کند.
**شناسایی افراد توسط کودکان اوتیستیک**
نکتهای که نیاز به توضیح دارد این است که برخی کودکان اوتیستیک ممکن است به ویژگیهای خاص ظاهری افراد مانند مدل مو یا رنگ لباس توجه بیشتری داشته باشند. این در حالی است که این ویژگی بههیچوجه مختص تمامی افراد مبتلا به اوتیسم نیست و نمیتوان آن را به عنوان ویژگی عمومی این اختلال مطرح کرد.
**نتیجهگیری نهایی**
صحیح است که پسر مارک کوکوریا به اوتیسم مبتلا است، اما هیچ مدرکی دال بر این که او موهایش را به خاطر پسرش بلند کرده باشد یا چنین مطلبی را در مصاحبهای مطرح کرده باشد، وجود ندارد. بر این اساس، داستانی که در فضای مجازی منتشر شده، به دلیل ترکیب واقعیت و ادعای اثباتنشده، احساسی اما گمراهکننده است و مدرکی برای تأیید آن موجود نیست.
