به گزارش خبرآنلاین، روزبه کردونی، پژوهشگر در حوزه سیاست و فعال اجتماعی، در یادداشتی به تماشای دوباره فیلم «دکتر ژیواگو» پرداخته است. وی اشاره میکند که برخی آثار سینمایی را نمیتوان تنها یک بار تماشا کرد، زیرا هر بار با دیدگاهی متفاوت و تجربی جدید مواجه میشویم.
کردونی در این یادداشت بر این نکته تأکید کرده است که جنگ اثرات ویرانگر خود را فقط بر ساختمانها نمیگذارد؛ بلکه زندگی افراد را هم تحت تأثیر قرار میدهد، انتخابها را دگرگون میسازد و به خانهها سرایت میکند.
در فیلم «دکتر ژیواگو»، تغییرات زندگی شخصیتها به وضوح قابل مشاهده است؛ برخی از یکدیگر فاصله میگیرند، در حالی که دیگرانی به یکدیگر نزدیکتر میشوند. این تغییرات به حدی است که شخصیتها دیگر شبیه قبل نیستند. یوری دیگر تنها پزشک و شاعر نیست و لارا نیز دیگر صرفاً زنی با آرزوهای خود به شمار نمیآید.
کردونی به طور خاص به تصویر خانه یخزده واریکینو اشاره میکند و میگوید که این مکان به بهترین شکل ممکن نمایانگر تغییرات ناشی از جنگ است. خانه هنوز سرپا است و پنجرهها و اتاقها در جای خود قرار دارند، اما هیچ چیز نمیتواند نظم و معنا را که پیش از جنگ وجود داشت، بازگرداند.
وی در پایان خاطرنشان میکند که جنگ به طور دائمی زندگی انسانها و جامعه را تغییر میدهد و این تغییرات را میتوان به گفتۀ هاروکی موراکامی تشبیه کرد که پس از طوفان، انسان همان فرد قبلی نیست.
