**کشف دوجنبهای جدید در بیماری اماس توسط محققان دانشگاه کالج لندن**
بیماری اماس میلیونها نفر را در اقصی نقاط جهان تحت تأثیر قرار داده است. به گزارش خبرآنلاین، درمانهای فعلی این بیماری عمدتاً بر مبنای علائم ظاهری آن تجویز میشود و به بیولوژی پنهان آن توجهی نمیشود، موضوعی که ممکن است منجر به دریافت درمانهای غیرمؤثر توسط بعضی از بیماران شود.
طبق اطلاعیه دیجیاتو، گروهی از محققان دانشگاه کالج لندن تحت سرپرستی دکتر آرمان اسحاقی، با بهرهگیری از مدل یادگیری ماشینی به نام SuStaIn، دادههای ۶۰۰ بیمار مبتلا به اماس را مورد مطالعه قرار دادهاند. این پژوهش بر روی ترکیب اطلاعات به دست آمده از اسکنهای MRI و سطح پروتئین معروف به sNfL در خون متمرکز شده است. این پروتئین در زمان آسیب به سلولهای عصبی آزاد میشود و نشاندهنده شدت و فعالیت بیماری است. ترکیب این دادهها، الگوهای پنهانی را نمایان کرده که پیش از این دسترسی به آنها امکانپذیر نبود.
### کشف دو نوع جدید از بیماری اماس
محققان موفق به شناسایی دو دسته جدید از بیماری اماس شدند که تفاوت اصلی آنها در زمان تخریب عصبی و تغییرات پروتئینی در خون است. گروه اول، موسوم به «sNfL زودرس»، ابتدای بیماری از سطح بالاتری از پروتئین تخریبکننده برخوردار است و آسیبها به جسم پینهای وارد میشود. این افراد معمولاً با سرعت بیشتری دچار ضایعات مغزی میشوند و نوع بیماری آنها تهاجمیتر است.
گروه دوم، به نام «sNfL دیررس»، الگوی متفاوتی دارند. در این بیماران، نواحی خاصی از مغز مانند قشر لیمبیک کوچک میشود و سطح پروتئین sNfL در مراحل بعدی افزایش مییابد. پیشرفت بیماری در این گروه به صورت آهستهتر صورت میگیرد و آسیبهای عصبی دیرتر نمایان میشوند. شناسایی این الگوها به پزشکان این امکان را میدهد که پیشبینی بهتری از آینده بیماری داشته و داروی مناسبتری را برای بیماران تجویز کنند.
دکتر آرمان اسحاقی تأکید میکند که اماس یک بیماری یکپارچه نیست و دستهبندیهای فعلی نمیتوانند تغییرات بافتی را به خوبی توجیه کنند. با استفاده از این روش جدید، بیماران با نوع تهاجمی میتوانند به سرعت درمانهای مؤثرتری دریافت کنند و تحت نظارت بهتری قرار بگیرند. از سوی دیگر، بیماریهای گروه دیررس ممکن است از رویکردهای درمانی متفاوتی بهرهمند شوند که به حفظ سلولهای مغزی و کاهش روند تخریب تمرکز دارد.
