به گزارش خبرآنلاین، موضوع “مسئله تعداد بوسهها” (kissing number problem) نخستین بار توسط «ایزاک نیوتن» و ریاضیدان اسکاتلندی «دیوید گرگوری» در سال 1694 مطرح شد. این سوال به تعداد کرههای هماندازهای مربوط میشود که میتوانند بدون همپوشانی به یک کره مرکزی برخورد داشته باشند.
نتیجه این مسئله در فضای سهبعدی ۱۲ است، اما تعداد کرهها با افزایش ابعاد تغییر میکند و پاسخها در ابعاد بالاتر قرنها ناامیدکننده مانده بود.
بر اساس گزارشی از همشهری، در سالهای اخیر، ریاضیدانها موفق به تعیین پاسخ در ابعاد ۴ و ۲۴ شدهاند، اما حل مسئله در ابعاد بیشتر با استفاده از محاسبات سنتی بهخوبی امکانپذیر نیست. به همین دلیل، یک تیم تحقیقاتی چینی از یادگیری تقویتی و دو عاملی هوش مصنوعی استفاده کرده است تا الگوهای هندسی پیچیده در فضاهای ۱۳ بعدی را شناسایی کند.
به نقل از اینترستینگ اینجینیرینگ، سیستم هوش مصنوعی PackingStar توانسته بهطور مستقل و بدون دخالت انسانی به جستجوی مدلسازی کرهها بپردازد و هزاران چیدمان مختلف را کشف کند. نتایج این تحقیق در سطح فضای ۱۳ بعدی میباشد و این تیم اطلاعات مربوط به چیدمانهای ممکن کرهها را ارائه داده است که میتواند به درک بهتری از بستهبندی کرهها در فضاهای پیچیده کمک کند و در زمینههای مانند ذخیرهسازی دادهها و ارتباطات پیشرفته کاربرد داشته باشد.
دانشمندان تأکید کردهاند که هدف از بهکارگیری هوش مصنوعی صرفاً تبلیغ فناوری نیست. پیچیدگی ابعاد بالاتر به انسانها اجازه بررسی دقیق نمیدهد و تنها الگوریتمهای هوشمند قادر به کاوش در این فضاها هستند.
این موفقیت فراتر از حل یک معما، میتواند به پیشرفتهای عملی همچون فشردهسازی دادهها، بهینهسازی توزیع سیگنالهای ارتباطی ماهوارهای و رمزگذاری کوانتومی کمک کند و در توسعه فناوریهای آینده مؤثر واقع شود.
با وجود موفقیت PackingStar، دانشمندان اشاره کردند که نتایج به تأیید انسانی نیاز دارند و هوش مصنوعی تنها میتواند راهحلهای ممکن را پیشنهاد کند.
این پژوهش نمونهای از قابلیتهای هوش مصنوعی در گسترش مرزهای علم ریاضی و فناوری است و افقهای جدیدی برای حل مسائل پیچیده چندبعدی و کاربردهای عملی در دنیای دیجیتال پیش روی محققان قرار میدهد.
