تهیهکننده ویژهبرنامه «دچار»، ابوالقاسم رحمانی، در گفتگو با خبرنگاران به تشریح رویکرد این برنامه در انتخاب سوژههای مردمی و شخصیتهای فرهنگی پرداخت. او بیان کرد که هدف این برنامه، نمایاندن روایتهایی از افراد عادی جامعه است تا مخاطب بتواند خود را در این داستانها بیابد و ارتباط نزدیکی با سوژهها برقرار کند.
رحمانی درباره انتخاب عنوان «دچار» گفت که این نام بر اساس تفکر درباره اشعار و دیوانهای مختلف انتخاب شده و با تأیید تصمیمگیران، برگزیده شده است. او افزود که در هر دو فصل، این عنوان به معنای ابتلا به حضرت اباعبدالله (ع) در جنبههای مختلف زندگی افراد بود.
این تهیهکننده ادامه داد: «دچار» تلاش دارد تا روایتهایی را به تصویر بکشد که به ابتلای به حضرت سیدالشهدا (ع) مرتبط هستند. در این برنامه، موضوعاتی در زمینههای فرهنگی، هنری و تاریخی مورد بررسی قرار گرفت.
رحمانی همچنین به تأثیرات این ابتلا در زندگی شخصیتهای تاریخی و چهرههای برجسته کشور اشاره کرد و گفت این ابتلا باعث ماندگاری وجوه مختلف شخصیتی آنها شده است.
وی در مورد سوژههای مردمی در «دچار» توضیح داد که فاصله گرفتن از سلبریتیها چندان مفید نیست، چرا که این شخصیتها میتوانند به عنوان الگوهایی برای جامعه شناخته شوند. در فصل اول، برنامه شامل شش سلبریتی بود، اما در فصل دوم تلاش شد تا از این ظرفیت به طور متفاوتی استفاده شود.
در فصل جدید، چهرههای معتبر در زمینه کتابخوانی مانند یاسین حجازی و المیرا شریفیمقدم نیز حضور داشتند. به گفته رحمانی، هدف این بود که مخاطب به خواندن کتابهایی درباره موضوعات مذهبی ترغیب شود.
او همچنین به دلایل اهمیت سوژههای مردمی اشاره کرد و گفت که روایتهای حسینی شخصیتهای مشهور شنیده شده و ممکن است تجربیات زندگی افراد عادی برای مخاطبان جذابتر باشد.
رحمانی تأکید کرد که امام حسین (ع) متعلق به همه مردم است و ارزش روایتهای عمومی برای برنامه بسیار بالاست. همچنین او از بازخوردهای مثبت سوژههای مردمی در فضای مجازی و رسانهها ابراز خرسندی کرد و گفت که این بخشها بیشتر از سلبریتیها توجهات را جلب کردند.
در بخش دیگری از برنامه «دچار»، ۱۶ قطعه نوحه قدیمی به بازخوانی توسط هنرمندان مختلف پرداخته شد. رحمانی این اقدام را نتیجه یک پروژه پژوهشی جدی دانست و زحمات تیم اجرایی را تحسین کرد.اختصاصی: چهرههای معتبر در حوزه شعر و ادبیات به عنوان نخبگان این عرصه، در روند انتخاب اشعار کهن برای پروژهای ویژه نقشآفرینی کردند. فرآیند انتخاب اشعار به دلیل نیاز به بررسی عمیق ملودیها، سازهای مختلف و جزئیات دیگر زمان زیادی را به خود اختصاص داد.
مدیر پروژه در این خصوص گفت: هدف اصلی ما این نیست که «دچار» تبدیل به یک موزه صرف شود. بلکه در نظر داریم تا سنت و اصالت سوگواری حضرت اباعبدالله (ع) را به شیوهای نوین به مخاطبان معرفی کنیم؛ سنتی که با وجود گذشت زمان، هنوز هم قدرت جلب احساسات را داراست.
وی افزود: با شنیدن صدای مداحانی همچون حسین فخری و حاج اکبر ناظم، احساسات عمیقی در ما بیدار میشود. ما سعی کردهایم این آثار را با روشهای مدرن و در فضایی معاصر ارائه دهیم تا نشان دهیم این نوع نوحهخوانی هنوز هم زنده و مورد استقبال است.
مدیر پروژه همچنین درباره برنامهای که از شبکه نسیم پخش شد، تصریح کرد: یکی از اهداف دیگر ما، تشویق نسل جدید به بازگشت به این سبک و سیاق بوده است. امیدواریم با رعایت ظرافتهای هنری در بازخوانی قطعات، نسل جدید نیز با این سبک آشنا شود و آن را بشنود.
