به گزارش خبرگزاری مهر، نشست افتتاحیه دومین مرحله از پروژه «شبهای هنر ریبون تهران» با عنوان «هنر؛ از سرمایه فرهنگی تا سرمایه اجتماعی و نمادین» برگزار شد. این جلسه به بررسی روابط پیچیده میان هنر، سرمایه، قدرت و بازار اختصاص داشت و به تحلیل مکانیسم تبدیل سرمایه اقتصادی به اعتبار نمادین پرداخت.
**نقش بخش خصوصی و مسئولیت اجتماعی**
مریم مشتاقی، بنیانگذار ریبون تهران، بر اهمیت هنر به عنوان بخشی از هویت و فرهنگ این مجموعه تأکید کرد. وی اعلام کرد که بخش خصوصی میتواند با فراهم کردن بسترهایی برای ارتباط مخاطبان با هنر و ایجاد نقاط تقاطع میان جامعه اقتصادی و هنرمندان، در توسعه زندگی فرهنگی نقش مهمی ایفا کند. مشتاقی هدف این پروژه را ایجاد یک مسیر مستمر برای نمایش، پژوهش و گفتگو عنوان کرد و تأکید کرد که این اقدام هیچگاه جایگزین نهادهای تخصصی هنر نخواهد شد.
**سرمایه، قدرت و استقلال میدان هنر**
مریم اسفندیاری و علی گلستانه در تحلیلهای خود به نقش سرمایه در تاریخ هنر پرداختند. گلستانه با اشاره به «قدرت سرمایه»، به اهمیت «توزیع پول» اشاره کرد و هشدار داد که ارتباط مستقیم هنرمندان با خریداران قدرتمند ممکن است استقلال فضاهای هنری را تهدید کند. او راهکار مقابله با این چالش را در «خودآگاهی، پذیرش نقد و استفاده از متخصصان مستقل» دانست.
**تبیین ارزش و قیمت در بازار هنر**
سجاد باغبان، پژوهشگر هنر، سه نوع «ارزش زیباییشناختی»، «ارزش هنری» و «ارزش مالی» را از یکدیگر تفکیک کرد و توضیح داد که قیمت یک اثر هنری تنها بر اساس زیبایی آن تعیین نمیشود، بلکه تحت تأثیر شبکهای از منتقدان، موزهها و گالریها قرار دارد. وی با اشاره به آثار مارسل دوشان، تأکید کرد که بسیاری از آثار به دلیل تغییر تعریف «اثر هنری» ارزشمند میشوند و نه صرفاً به دلیل مهارت ساخت. باغبان همچنین اشاره کرد که اگرچه بازاریابی میتواند به طور موقتی قیمتها را افزایش دهد، اما تنها تأیید جامعه تخصصی میتواند تضمینکننده پایداری قیمت باشد.
این نشست با حضور محمدرضا مریدی، جامعهشناس هنر، به بررسی مفهوم «زندگی هنرمندانه» و مصرف زیباییشناختی پول پرداخت. او نتیجهگیری کرد که ورود سرمایه به عرصه هنر نه بهطور ذاتی نجاتبخش است و نه مخرب؛ بلکه ساختار توزیع این سرمایه و میزان استقلال باقیمانده برای هنر از اهمیت بالایی برخوردار است.
