امیرحسین جوانی، کارگردان نمایش «در انتظار گودو»، که به تازگی دور جدید اجرای این نمایش را در مجموعه تئاتر لبخند به پایان رسانده است، در مصاحبهای به تحلیل دلایل ماندگاری طولانی این اثر بر صحنههای مختلف پرداخت. او به خبرنگاران گفت: «روش کلاسیک اجراهای تئاتر در ایران، که معمولاً تنها ۳۰ روز به طول میانجامید، امروزه با مشکلات اقتصادی و هزینههای تولید سازگار نیست. گروههایی که هزینه و زمان زیادی صرف تولید یک نمایش میکنند، میتوانند با اجرای اثر در چندین دوره و سالن، به ویژه سالنهای خصوصی، از نظر مالی بهرهوری بیشتری داشته باشند.»
جوانی همچنین به تغییرات مثبتی در روند اجرای آثار در شهرستانها اشاره کرده و خاطرنشان کرد: «بسیاری از گروهها این مسیر را آغاز کردهاند و خوشحالکننده است که نمایشهای تولیدشده در تهران به سایر شهرها نیز منتقل میشوند. این تبادل فرهنگی میتواند به آینده بهتری برای تئاتر کشور کمک کند.»
این کارگردان درباره استقبال خوب از نمایش «در انتظار گودو» گفت: «این پذیرش بیشتر به دلیل ارتباط عمیق متن با وضعیت اجتماعی و اقتصادی امروز ماست. نمایش در شرایط مشابهی با آنچه پس از جنگ جهانی دوم در اروپا دیده شد، به تماشاگران امروزی مینشیند.»
جوانی بر اهمیت وفاداری به متن بکت تأکید کرد و گفت: «به نظر من، باید نمایشنامههای بکت را با کمترین تغییر و نزدیک به متن اصلی اجرا کرد؛ زیرا هر تغییر کوچک ممکن است بر ساختار اثر تأثیر بگذارد.»
وی همچنین به بعد تفسیری نمایش «در انتظار گودو» اشاره کرده و آن را متنی پرمعنا و بحثبرانگیز خواند که همواره ذهن مخاطب را درگیر سوالاتی چون هویت گودو و وضعیت شخصیتها میکند. جوانی افزود: «این نمایشنامه، اثری پویا و فراتر از زمان و مکان است که همواره به چالشهای فلسفی و بنیادین پرداخته و همانطور که پس از کتاب مقدس، تحلیلهای زیادی دربارهاش نوشته شده، همچنان موضوعی جذاب برای کارگردانان است.»**نمایش «در انتظار گودو» به کارگردانی امیرحسین جوانی، پس از دو سال اجرا در ایران، به بررسی عمیق مفهوم زندگی و سوالات پیرامون آن پرداخته است. این اثر توانسته ارتباط نزدیکی با مخاطبان برقرار کند.**
جوانی درخصوص راهنمایی خود برای کارگردانی این نمایش بیان کرد: «بهترین منابع من، خود نمایشنامه بوده است. هر متن قدرتمند در خود سوالات و پاسخهای لازم برای اجرا را دارد. با خواندن دقیق نمایشنامه، به شکل طبیعی متوجه میشوید کدام صحنه نیاز به فرم کمدی و کدام یک به فرم جدیتری دارد.»
وی همچنین افزود: «بکت به قدری نویسندهای بزرگ است که هر گروه اجرایی تنها میتواند بخشی از عمق آثار او را منتقل کند. بزرگترین راهنمای من، خود بکت و تحلیلهای موجود درباره آثارش بوده است. برای فهم بهتر، به نسخه انگلیسی یادداشتهای بکت مراجعه کردهام. در این یادداشتها نکات جالبی درباره طراحی لباس مشاهده کردم، مانند اینکه شلوار استراگون برای ولادیمیر است و کت او برای استراگون. ما از این جزئیات در طراحی لباس بهره بردیم تا به نگاه بکت درباره شخصیتها نزدیک شویم.»
این نمایش به نویسندگی ساموئل بکت و کارگردانی امیرحسین جوانی، دور جدید اجراهای خود را در تماشاخانه لبخند در تاریخ ۲۴ شهریور به پایان رساند. بازیگران اصلی این نمایش شامل حمید رحیمی، امیرمحمد رفیعخواه، احمدرضا خاکساری و علی محمودی هستند.
