**خبرگزاری مهر – گروه هنر – علی حیدری:** نوسانات بازار و افزایش قیمتها به صورت چشمگیری زندگی روزمره افراد را تحت تأثیر قرار داده است. این تحولات اقتصادی به حوزه فرهنگ و هنر نیز سرایت کرده و فشارهای بیشتری بر تولیدکنندگان آثار هنری وارد میکند. تئاتر ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و در شرایط کنونی تولید آثار تئاتری به امری دشوار و پیچیده تبدیل شده است. متأسفانه، تئاتر در زمره یارانههای دولتی قرار ندارد و به حمایت مخاطبان متکی است. این شرایط منجر به آن شده که گروههای تئاتری ناچار به کاهش هزینهها شوند و به طراحیهای مینیمال روی آورند. همچنین، این مسائل بر فضای تمرین گروهها نیز تأثیر گذاشته و در صورت ادامه این روند، ممکن است گروهها به تمرین در پارکها روی آورند.
**عدم وجود فضای دولتی برای تمرین تئاتر؛ هزینه ۲۰۰ هزار تومان برای یک ساعت تمرین!**
گروههای تئاتری با مشکلات جدی در تأمین فضای تمرین و پلاتو مواجهاند. در حالی که این فضاها به نظر ساده و بیهزینه میآیند، هزینهها به شدت بالاست. عدم وجود بسترهای دولتی برای تمرین، محدودیتهای جدی برای گروههای نمایشی ایجاد کرده است. هزینه هر ساعت استفاده از پلاتو حدود ۲۰۰ هزار تومان برآورد میشود که برای گروههای بدون اسپانسر، به چالشی بزرگ تبدیل شده است.
**پیشنهاد ایجاد فضایی دولتی برای تمرین تئاتر**
برای حل این معضل، میتوان به ایجاد فضاهایی تحت نظر نهادهای فرهنگی اشاره کرد. شهرداری میتواند با تخصیص فضاهای فرهنگسراها و سرای محلهها به گروههای تئاتری، به کاهش بار اقتصادی آنها کمک کند. این مراکز که به طور فعال مورد استفاده قرار نمیگیرند، میتوانند فضایی مناسب برای تمرین فراهم کنند و همزمان به احیای این اماکن کمک نمایند. با تشکیل یک کارگروه و انتشار فراخوان، میتوان گروههای نمایشی را به این فضاها دعوت کرد و براساس پروپوزالهای ارائهشده، محیطهای مناسب را در اختیارشان قرار داد.
**تجهیزات صوتی و نوری؛ حلقه مفقوده تئاتر ایران**
سالنهای آمفی تئاتر که عمدتاً دارای تجهیزات صوتی و نوری هستند، میتوانند گزینهای عالی برای تمرین گروههای تئاتری باشند. در دسترس بودن این تجهیزات میتواند به گروهها کمک کند تا با شرایط سالن آشنا شوند و کیفیت اجراهایشان افزایش یابد.
**اهمیت آشنایی گروههای تئاتری با مخاطبان**
نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد، آشنایی بیشتر مردم با هنر تئاتر و گروههای نمایشی است. حضور گروههای تئاتری در محلههای مختلف میتواند به افزایش آگاهی عمومی کمک کند و بازخورد مثبت در جامعه ایجاد نماید.حضور گروههای تئاتری در فرهنگسراها و مراکز محلی، فرصت مناسبی برای آشنایی مخاطبان با هنر تئاتر فراهم میآورد. این اقدام میتواند به تدریج به افزایش گروههای تماشاگر و گسترش دامنه تئاتر کمک کند، به طوری که دیگر تنها به مرکز شهر محدود نشود. با این روند، امکان جذب نیروی جوان و علاقهمند به تئاتر وجود دارد که میتواند به توسعه این هنر در جامعه کمک کند.
به طور کلی، ایجاد این فضاها میتواند بدون هزینههای مالی سنگین برای شهرداری، به صورت یک امکان جامع برای گروههای تئاتری عمل کند. همچنین، این مراکز به گروهها این امکان را میدهد که در محیطی امن و مناسب تمرین کنند و بر کیفیت کار خود بیفزایند. در این راستا، پیشنهاد میشود که نهادهای مربوطه از شهرداری درخواست تشکیل این فضاها را داشته باشند تا فشار تولید از روی دوش گروههای نمایشی کاهش یابد.
