نخستین جلسه هماندیشی دوسالانه نگارگری با هدف بازنگری در جایگاه این هنر ملی و ترسیم افقهای پیشروی دوازدهمین دوره آن، به میزبانی موزه هنرهای معاصر برگزار شد. این نشست با حضور چهرههای معتبر هنری شامل آیدین مهدیزاده، جعفر واحدی و دیگران، نقطهآغازی برای تلاش جهت احیای نگارگری در سیاستگذاریهای فرهنگی و گفتگوهای جهانی تلقی شد.
در آغاز جلسه، تأکید شد که دوسالانه نگارگری نباید صرفاً به عنوان یک رویداد رقابتی در نظر گرفته شود، بلکه به عنوان کنگرهای برای همافزایی بین هنرمندان و پژوهشگران این حوزه باید مطرح گردد. به گفته شرکتکنندگان، این رویداد باید فرصتی برای ارتباط و تبادل نظر باشد، به ویژه با توجه به جایگاه ایران در عرصه جهانی هنر.
حاضران همچنین بر اهمیت تشکیلات صنفی و احیای انجمن نگارگری به عنوان یکی از اهداف کلیدی این دوسالانه تأکید کردند. آنها برای افزایش اعتبار و وزن این هنر، به ضرورت حضور فعال استادان اشاره کردند.
ادامه مباحث به نقد فاصلهگیری نهادهای هنری از نگارگری پرداخته شد. هنری که به زعم حاضران، علاوه بر میراثی بودن، در واقع نقاشی ملی ایران به شمار میرود و باید همچنان مورد توجه و حمایت قرار گیرد.
محمدباقر آقامیری در ادامه، به تجربههای بینالمللی خود اشاره کرد و نگرانی از کاهش آموزش نگارگری در هنرستانها و دانشگاهها را مطرح کرد. او این امر را زنگ خطری برای هویت فرهنگی و بصری کشور دانست.
شرکتکنندگان خواستار آن شدند که دوسالانه نگارگری تبدیل به محلی برای طرح مطالبات مشخص شود، از جمله احیای آموزش نگارگری و ایجاد بیانیهای رسمی که نمایانگر صدای هنرمندان باشد.
ضرورت آشتی نگارگری با دنیای معاصر و حفظ اصالت نیز از دیگر محورهای این جلسه بود. شرکتکنندگان تأکید کردند که نگارگری میتواند به زبان معاصر و با توجه به بازار هنر جهانی، به ارتباط مؤثر بپردازد.
همچنین، تأکید شد که نگارگری به عنوان یک هنر تاثیرگذار در سطح بینالمللی باید更 فعالتر عمل کند، از طریق دعوت هنرمندان خارجی و همکاری با نهادهای بینالمللی.
در پایان، بر اهمیت برنامهریزی دقیق و انتخاب دبیر مستعد برای هدایت این دوسالانه تأکید شد، بهگونهای که دغدغههای هنری و الزامات اجرایی با یکدیگر در تعامل باشند.
