به گزارش خبرگزاری مهر، پنجاه و سومین جلسه نمایش فیلمتئاترهای شاخص در تاریخ ۱۰ دی ماه با نمایش فیلمتئاتر «ژولیوس سزار» به کارگردانی تونی گرچ اسمیت که در سال ۲۰۱۸ ساخته شده است، برگزار شد. این برنامه به عنوان دومین رویداد از بسته «گفتمان اقتدار؛ بازخوانی قدرت» با همکاری انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران اجرا شد. پس از نمایش، نشستی برای نقد و بررسی اثر با حضور فرزانه ابراهیمزاده، روزنامهنگار و منتقد تئاتر انجام شد.
ابراهیمزاده با تأکید بر ویژگیهای خاص نمایشنامه «ژولیوس سزار» اظهار داشت که این اثر یکی از تراژدیهای تاریخی شکسپیر است که به طرز قابل توجهی متفاوت از سایر تراژدیها است. او خاطرنشان کرد که مرگ سزار در وسط روایت رخ میدهد و نه در پایان، که این موضوع به ایجاد تغییرات عمیقی در ساختار داستان منجر میشود.
این منتقد با اشاره به اجرای معاصر فیلمتئاتر بیان کرد که این اثر با حفظ وفاداری به متن شکسپیر، به روز شده و روایت مضامین قدرت و بحرانهای نظم موجود به نحوی مدرن شکل گرفته است. به گفته وی، ساختار قدرت به آسانی حذف نمیشود، بلکه تغییر میکند و در واقع فرایند پیچیدهای از بازتولید قدرت در جریان است.
ابراهیمزاده همچنین بیان کرد که نمایش «ژولیوس سزار» فراتر از یک داستان درباره فرد است و در واقع به تحلیل سازوکارهای قدرت میپردازد. در این اجرا، شخصیتهایی مانند کاسیوس و بروتوث به روشنی نقشهای کلیدی را ایفا میکنند و بازتابدهنده تعارضات قدرت هستند.
وی ادامه داد که در این تراژدی، تغییر دورههای قدرت به وضوح نمایش داده میشود و شکسپیر نشان میدهد که چگونه یک جمله میتواند مسیر تاریخ را تغییر دهد. ابراهیمزاده به شکستن «دیوار چهارم» و نقش تماشاگر در این اجرا اشاره کرد و گفت که حضور تماشاچیان به روایت جنبه تعاملی میبخشد.
در پایان، این منتقد تأکید کرد که بهروزرسانی مدرن در دکور و استفاده از نمادها به روایت کلاسیک خدمت میکند و کارگردان موفق شده با حفظ ماهیت اصلی اثر، آن را به شکلی معاصر ارائه دهد. این رویکرد باعث میشود که مخاطب معاصر بتواند تجربیات خود را با این تراژدی تاریخی تجزیه و تحلیل کند و با ارزشهای امروز همخوانی داشته باشد.
