سیدمهدی موسوی برزکی، نویسنده و کارگردان فیلم «حال خوب زن»، که نخستین تجربه کارگردانی بلندش را با این اثر به نمایش میگذارد، به مناسبت اکران فیلم در روز ۱۸ بهمن، جزئیاتی از فرایند تولید آن را در گفتگو با خبرگزاری خبردونی بیان کرد. موسوی تشریح کرد که پیشتولید این فیلم حدود شش ماه به طول انجامید و قرار بود فیلمبرداری از اردیبهشت ۱۴۰۴ آغاز شود. دلیل این تأخیر، انتظار برای زایمان یک مادیان سفید در داستان فیلم بود که رابطه نزدیکی با ترومای شخصیت اصلی دارد. این زمانبندی باعث ایجاد چالشهایی برای گروه تولید شد تا اینکه سرانجام پس از تولد کره اسب، فیلمبرداری در پنجم خرداد آغاز شد اما به دلیل بروز جنگ تحمیلی، این فرآیند در ۲۳ خرداد موقتاً متوقف شد. فعالیتها دوباره از ۲۳ تیر آغاز و فیلمبرداری در پنجم مرداد به پایان رسید.
موسوی با اشاره به عدم نمایش صحنه زایمان اسب، گفت که این تصمیم به ماهیت احساسی فیلم و نمادین بودن آن مربوط میشد. او همچنین به بحران روابط زناشویی در سینمای ایران اشاره کرده و از اینکه توانستهاند بدون ممیزی و سانسور این موضوعات حساس را به تصویر بکشند، ابراز خرسندی کرد.
این کارگردان در مورد لوکیشن فیلم توضیح داد که بخش عمدهای از آن در بیمارستان دامپزشکی تهران و دیگر صحنهها در شهریار فیلمبرداری شده است. با توجه به رویکرد جدید و متفاوت فیلم در بررسی عشق و تعهد، این اثر توانسته نظر مدیران سازمان سینمایی را جلب کند.
به بیان موسوی، دغدغههای اجتماعی و مسائل مرتبط با زنان در آثار قبلی او نیز نمود داشته و به امروز این فیلم رسیده است. «حال خوب زن» به ترسها و زخمهای پنهان زنان پرداخته و با نگاهی امیدبخش، بر گفتگو و بازسازی روابط تأکید میکند. این فیلم داستان زوجی فرهیخته و پزشک را روایت میکند که با بحران در روابط زناشویی روبهرو هستند و زن در مسیر درمان خود قرار دارد. به عقیده موسوی، این اثر میتواند به عنوان یک فیلم متفاوت با رویکردی درمانگر به مسائل زناشویی شناخته شود.**غلبه بر ترس و بازسازی روابط در فیلم «حال خوب زن»**
فیلم «حال خوب زن» به روایت سفر یک زن در مقابله با ترسها و کابوسهای درونیاش میپردازد. این شخصیت با سوار شدن بر اسبی که پیشتر از آن میترسید، تبدیل به مظهر شفایت میشود. این بخش از فیلم به ابعاد نمادین و روانشناختی مرتبط با ترس، رهایی و خودشناسی میپردازد و نقدهایی نسبت به روابط انسانی و زناشویی ارائه میدهد.
برزکی، کارگردان این اثر، با بیان جزئیات داستان، اشاره کرد که هدف فیلم این است که مخاطب را به تفکر درباره روابط عاطفی و بحرانهای احساسیاش وادار کند. او تأکید نمود که مواجهه با چالشهای عاطفی میتواند متفاوت باشد و نقش این مواجهه در عمق احساس عشق حائز اهمیت است. پایان فیلم، حس آرامش و امید را با تصاویری از زن که سر خود را بر شانه همسرش گذاشته است، به مخاطب منتقل میکند.
این کارگردان همچنین توضیح داد که رغم وجود صحنههای تلخ، فیلم در نهایت میتواند تسکیندهنده باشد و حس خوبی را به تماشاگر منتقل کند. روند شکلگیری فیلمنامه از سالها قبل آغاز شده و بر اساس تحقیقات میدانی درباره آسیبهای روانی زنان تدوین شده است.
در خصوص شخصیتها، سارا، پزشک دامپزشک داستان، از طریق گفتگو و بیان حقایق به بازسازی روابطش میپردازد. مهتاب ثروتی در نقش سارا و علی مرادی به عنوان همسر او، در کنار راضیه منصوری که نقش مکملی دارد، بازیگران اصلی فیلم هستند.
برزکی در پایان بر همراهی تیم تولید که از سینمای کوتاه با او همکاری کردهاند، تاکید کرد و خاطرنشان کرد که اکثر آنها برای نخستین بار در یک فیلم سینمایی بلند فعالیت میکنند. فیلمنامه به دقت بازنویسی و استوری بورد شده و هر یک از عوامل در تولید و فیلمبرداری سهم داشتهاند.
