**خبرگزاری مهر-گروه هنر-محمدمهدی ابراهیمی نصر**؛ همکاری دوباره رسول صدرعاملی و پیمان قاسمخانی پس از موفقیت چند دهه گذشته در «دختری با کفشهای کتانی»، به نتایجی جالب توجه منجر شده است. صدرعاملی در این اثر به خوبی توانسته رگ خواب مخاطب را درک کند. او با تکیه بر هوش هنریاش، از ملودرامهای مرسوم فاصله گرفته و وارد دنیای طنز موقعیت میشود. مهارت کارگردانی او در مدیریت صحنههای شلوغ شهری و همچنین نحوه اجرای فلاشبکها، قابل تحسین است و به شکل نرم و ممتد گذشته و حال را به هم پیوند میزند، بدون اینکه تماشاگر دچار سردرگمی شود. هرچند کارگردان میتوانست توقعات اسپانسر را به شکل نامحسوستری در اثر بگنجاند.
جیمز ویکاری، متخصص تبلیغات، در زمان نمایش «اسپارتاکوس»، پیامهایی همچون «پاپکورن بخورید» و «کوکاکولا بنوشید» را در کسری از ثانیه به نمایش درآورد تا بر ذهن ناخودآگاه تماشاگران تأثیر بگذارد. لازم است سینمای ایران به مفهوم «تبلیغات نامحسوس» بیشتر توجه کند، چرا که محسوس بودن تبلیغات میتواند عمر فیلم را به شدت کاهش دهد.
در لایه داستان، پیمان قاسمخانی باز هم توانایی خود به عنوان یکی از برترین فیلمنامهنویسان طنز ایران را اثبات میکند. او با دوری از شوخیهای غیرمتعارف و جنسی، از یک موقعیت ساده، کمدی جذابی خلق کرده است. روایت دورهمی فارغالتحصیلان رشته برق در شلوغترین روز سال، فضایی هوشمندانه برای بازخوانی حسرتها و آرزوهای یک نسل فراهم میآورد. با این حال، فیلم در پرده سوم با افتی مواجه میشود. صحنههای مربوط به مزون لباس و ورود نامزد سابق پارمیس، از نظر نگارش و اجرا با کلیت فیلم همخوانی ندارد و به نظر میرسد که جزئی ناهمگون بر این روایت مطلوب است.
در بخش بازیگری، یک تیم قوی و هماهنگ حضور دارد. سحر دولتشاهی در نقش «هدیه»، تعادل خوبی از پختگی و ظرافت فراهم کرده و پیمان قاسمخانی در نقش «مازیار»، به نحو قابل توجهی مکمل اوست. امین حیایی نیز بار دیگر تواناییهای خود را در بدن و بیان نشان میدهد و محمد بحرانی با طنازی کلامی خاص خود، جلوهای تازه به صحنهها میبخشد. پدیده فیلم، بنیتا افشاری است که در نقش «آیدا»، با نگاههای نافذ و واکنشهای به جا، نشان از هدایت صحیح کارگردان و نبوغ خود دارد.
«قایقسواری در تهران» علیرغم پیچیدگیهای شخصیتی کاراکترهایش، فیلمی است که در آن حس «آرامش» غالب است. تصویری که صدرعاملی از تهران شلوغ به نمایش میگذارد، با تمام تلخیها، قابل محبت و انسانی است. با لحن گرم و دلنشین خود، این اثر بدون شک یکی از مدعیان اصلی و موفق اکران نوروزی ۱۴۰۵ خواهد بود و نشان میدهد که همچنان میتوان با سینمای اصیل و فیلمنامهای محکم، مخاطب را به سالنها کشاند.
