حسن شیروانی، عکاس خبرگزاری ایرنا که اخیراً موفق به کسب جایزه تک عکس در رویداد «زندگی در جنگ» شده است، در گفتوگویی اختصاصی از تجربه عکاسی خود در خلال جنگ ۱۲ روزه خبر داد. وی توضیح داد که عکاسی را از ساعات ابتدایی حملات موشکی شروع کرده و در روز اول به ثبت تصاویر در مناطقی همچون شهید محلاتی، سعادتآباد و تهرانپارس پرداخته است.
شیروانی به شرایط سخت این دوران اشاره کرد و اظهار داشت که تیم عکاسی بهصورت شبانهروزی در آمادهباش بوده و در سریعترین زمان ممکن به هر حادثهای واکنش نشان میدادند. او همچنین افزود که این وضعیت از نظر جسمی و روحی بسیار خستهکننده بود، اما نمیتوانستند برای وقفهای فکر کنند.
این عکاس در خصوص تنش و دلهرهای که در عکاسی از جنگ وجود دارد، بیان کرد که عكاسی از جنگ نیازمند حفظ فاصله حرفهای است تا هم واقعیت را ثبت کند و هم در احساسات غرق نشود. یکی از چالشهای اصلی در این زمینه، عدم همکاری نیروهای امنیتی بود که از برقراری ارتباط با عکاسها جلوگیری میکردند.
شیروانی یکی از مهمترین تصاویری که در این روزها ثبت کرده را در خیابان فلسطین و تقاطع بلوار کشاورز تشریح کرد. او به انفجاری که بهطور غیرمنتظرهای نزدیک بود، اشاره کرد و توضیح داد که با وجود ممانعت نیروهای امنیتی، توانست خود را به محل حادثه برساند و از آن تصویر ثبت کند. این عکس بعدها در تجمعات بینالمللی به نفع ایران استفاده شد و نقض ادعای رژیم صهیونیستی مبنی بر عدم حمله به مناطق مسکونی را به چالش کشید.
شیروانی همچنین خاطرنشان کرد که اگرچه در روزهای بحرانی مجبور به کار بدون وقفه بودند، اما این فرسودگی بخشی از مسئولیتپذیری عکاس است. او با اشاره به اهمیت ثبت حقیقت گفت که بسیاری از عکسها بعدها به عنوان اسناد تاریخی شناخته خواهند شد و عکاس موظف است تا روایت واقعی را ثبت کند.
در پایان، شیروانی تأکید دارد که عکاسی جنگ تنها شجاعت نمیخواهد، بلکه نیاز به صبوری، خودکنترلی و تعهد اخلاقی دارد. او بر این نکته تأکید کرد که هدف عکاس باید رسیدن به حقیقت باشد، حتی اگر آن حقیقت دردناک یا خشن باشد.
