به گزارش خبرگزاری مهر و به نقل از هالیوود ریپورتر، جشنواره بینالمللی فیلم برلین در هفتاد و ششمین دوره خود به تحولات سیاسی دامن زد. واکنشهای انتقادی نسبت به توصیههای ویم وندرس، کارگردان آلمانی و هیئت داوران برای «دوری از سیاست» باعث شد تا این جشنواره جوایز برتر خود را به فیلمهایی با مضامین سیاسی اختصاص دهد.
در اختتامیه این دوره، خرس طلایی بهترین فیلم به «نامههای زرد» به کارگردانی ایلکر چاتک اهدا شد. این فیلم درباره دو هنرمند تئاتر ترکیهای است که به خاطر فشارهای سیاسی از سوی دولت ترکیه شغل خود را از دست میدهند. اگرچه داستان فیلم در ترکیه میگذرد، اما فیلمبرداری آن در آلمان انجام شده و کارگردان هیچ تلاشی برای پنهان کردن این نکته نکرده است.
وندرس در مراسم اهدای جایزه، به «نامههای زرد» بهعنوان درامی اشاره کرد که مواجهه «زبان سیاسی تمامیتخواهی» و «زبان همدلانه سینما» را به تصویر میکشد.
چاتک در تاریخ جشنواره، به عنوان نخستین کارگردان آلمانی پس از فاتح آکین شناخته میشود که موفق به کسب این جایزه شده است. آکین در سال ۲۰۰۴ با فیلم «رو در رو» خرس طلایی را دریافت کرد.
خرس نقرهای بهترین بازیگری به ساندرا هولر، برای نقشآفرینی در فیلم «رز» به کارگردانی مارکوس شلاینزر اعطا شد. این فیلم، داستان زنی است که در تلاش است خود را به عنوان مردی در روستای آلمان در قرن هفدهم معرفی کند. هولر پیش از این نیز برای فیلم «آناتومی یک سقوط» نامزد اسکار شده بود.
جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل به آنا کالدر-مارشال و تام کورتنی برای اجرای نقش یک زوج مسن در فیلم «ملکه در دریا» تعلق گرفت. این درام همچنین جایزه خرس نقرهای هیئت داوران را از آن خود کرد.
مراسم اهدای جوایز با فضای سیاسی آغاز شد؛ جایی که شماری از فیلمسازان به انتقاد از اقدامات نظامی اسرائیل در خاورمیانه و حمایت از «آزادی فلسطین» پرداختند. تریشیا تاتل، مدیر برلیناله، در افتتاحیه گفت که این دوره احساس «خام و شکستگی» داشته و تأکید کرد که درد و خشم ناشی از وقایع جهانی به جشنواره تعلق دارد.
ماری-رز اوستا، کارگردان لبنانی، در حین دریافت جایزه بهترین فیلم کوتاه، به بمبارانها و فروپاشی قوانین بینالمللی انتقاد کرد. همچنین عبدالله الخطیب، برنده جایزه فیلم اول، پرچم فلسطین را بر روی صحنه آورد و خواستار «آزادی فلسطین» شد.
این جشنواره در عین حال که به نمایش فیلمها پرداخته، به مسایل سیاسی و اجتماعی روز نیز توجه ویژهای داشته و به عنوان یک بستر برای بیان نظرات و اعتراضات مورد استفاده قرار گرفت.رئیس هیئت داوران فیلم کوتاه، از هنرمندان درخواست کرد تا بر پیچیدگیهای آثار خود تأکید کنند و در برابر سادهسازی فضاهای جشنواره مقاومت کنند. وی تأکید کرد که میتوانند اظهارات سیاسی و آثار هنری به صورت همزمان وجود داشته باشند.
ویم وندرس، کارگردان برجسته، که در آغاز جشنواره به خاطر نظراتش در کانون توجهات قرار داشت، قبل از اعلام برندگان مسابقه به آنچه که «اختلاف مصنوعی» میان منتقدان و برگزارکنندگان نامید، اشاره کرد. او گفت که اکثر حاضران در مراسم به سخنان هنرمندان گوش میدادند و آنها را تشویق میکردند.
گرنت جی، کارگردان بریتانیایی، با فیلم «همه بیل ایوانز را میپرستند»، که داستانی درباره زندگی پیانیست جاز تأثیرگذار است، جایزه بهترین کارگردانی را کسب کرد. در این فیلم، آندرس دنیلسن لی نقش بیل ایوانز و لوری متکالف و بیل پولمن نقش والدین او را ایفا میکنند.
جوایز دیگر نیز به فیلمها رسید که از آن جمله میتوان به خرس نقرهای بهترین فیلمنامه که به نینا رزا، کارگردان کبکی، به خاطر «ژنویو دولود-دو سل» اهدا شد، اشاره کرد. این فیلم روایتگر داستان مهاجری بلغاری است که به جستجوی یک نابغه هنری ۸ ساله میپردازد.
فیلم مستند آنا فیچ به نام «یو» (عشق یک پرنده سرکش است) که با استفاده از عروسکها و ماکتها داستان زندگی یولاندا «یو» شیا را روایت میکند، خرس نقرهای را برای دستاورد هنری خود به دست آورد.
جایزه بزرگ هیئت داوران نیز به فیلم «رستگاری» به کارگردانی امین آلپر تعلق گرفت که درامی است درباره افزایش خشونت در یک جامعه روستایی در کوههای ترکیه. آلپر در سخنرانی خود به حمایت از مظلومان در سراسر جهان پرداخت.
در بخش مستند نیز فیلم «اگر کبوترها به طلا تبدیل میشدند» به کارگردانی پپا لوبوجاکی برنده شد.
در مراسم اختتامیه، یکی از تهیهکنندگان فیلم «نامههای زرد» با تأکید بر این که هنرمندان باید متحد باشند، به یگانگی در مقابله با تهدیدات اشاره کرد و گفت: «ما باید با این دشمنان مشترک بجنگیم.»
تریشیا تاتل نیز شب را با روحیهای مثبت به پایان رساند و بر امید و عشق بهعنوان مضامین مشترک در سخنرانیهای اهداکنندگان جوایز اشاره کرد. او از انتقادات نسبت به جشنواره استقبال کرد و گفت که از هر نظری برای بهبود استقبال میشود.
همچنین، در بخش فیلم کوتاه جایزه خرس نقرهای به فانی تکسیه برای فیلم «جایگاه زن همه جا هست» اهدا شد. پیش از این، «دختران غمگین» به کارگردانی فرناندا تووار نیز به عنوان بهترین فیلم در بخش نسل ۱۴+ شناخته شد.
