**گزارش خبری: مستند “گوش شیطون، کر” و چالشهای سینمای مستند ایران**
مهدی بوستانی شهربابکی، کارگردان مستند “گوش شیطون، کر”، که به تازگی اکران خود را در گروه سینمایی “هنروتجربه” به پایان رسانده، در گفتگو با خبرگزاریها به بررسی ایده و محتوای این مستند پرداخت. وی بیان کرد که فیلم حول مفهوم شوخی و شوخطبعی شکل گرفته و به بررسی ویژگیهای افراد شوخطبع و تأثیرات آن بر موفقیت و شهرت آنان میپردازد.
بوستانی شهربابکی افزود که این مستند به معرفی دیدگاههای هفت شخصیت از مشاغل متفاوت میپردازد که هر یک تجربههای خاص خود را از شوخی به تصویر میکشند. به گفتهی وی، این گفتگوها همراه با یک روایت شخصی که خود راوی آن است، به بررسی تأثیرات مثبت و منفی شوخی در زندگی فردی و اجتماعی میپردازد.
وی در ادامه اشاره کرد که روایت شخصی وی به روابطش با همسرش و تغییرات در این روابط از ابتدای زندگی مشترک تا جدایی میپردازد. این تجربه شخصی به نوعی سؤالات اصلی فیلم را دوباره مطرح میکند که شامل مرزهای شوخی و تأثیرات آن در روابط انسانی میشود.
کارگردان مستند در ادامه تأکید کرد که هدف کلی این فیلم، ترویج روحیه شوخطبعی در جامعه است. وی بر این نکته که برخلاف چالشهای اجتماعی و روانی که مردم با آنها مواجهاند، توانایی شوخی میتواند به نوعی مصلح و نجاتدهنده باشد، تأکید کرد.
بوستانی همچنین به وضعیت سینمای مستند در ایران اشاره کرده و گفت که این دسته از فیلمها در حال حاضر جایگاه بالایی دارند، اما هنوز در جذب مخاطب با مشکلاتی مواجهاند. همچنین، وی در مورد اکران محدود مستندها در سینماهای “هنروتجربه” ابراز امیدواری کرد که کیفیت و کمیت این نمایشها افزایش یابد.
این کارگردان در انتقادی به برنامههای تلویزیونی، بر عدم توجه کافی به مستندهای مستقل اشاره کرد و افزود که تلویزیون به دلیل محدودیتهای بسیاری که در انتخاب موضوعات دارد، نتوانسته است بستری مناسب برای نمایش مستندها فراهم سازد. بوستانی ذکر کرد که این وضعیت باعث میشود که آثار مستند نتوانند تأثیرگذاری لازم را داشته باشند و از دیده شدن گستردهتر محروم بمانند.
وی به چالشهای موجود در تولید و یافتن تهیهکننده برای مستندها نیز اشاره کرد و تصریح کرد که مسائل ممیزی و محدودیتهای موجود، رغبت بسیاری از فیلمسازان باتجربه را برای همکاری با مراکز تولید کاهش داده است.**وضعیت مستند سازی در ایران؛ پیچیدگیهای خاص خود را دارد**
در حوزه مستندسازی در ایران، وضعیت موجود به دلیل ابعاد و لایههای متعدد، به سادگی قابل توضیح نیست. این مسأله به مانند سایر چالشهای اجتماعی کشور، نیاز به بررسی دقیق و جامع دارد.
مهدی بوستانی شهربابکی، مستندساز، در مورد دیدگاههای شخصی خود درباره سینمای مستند اظهار کرد که به شکل ناب مستند سازی علاقهمند است و گونههای ترکیبی یا آثار مستندی که به غلط به فیلمهای داستانی نزدیک میشوند، برای وی جذاب نیستند. او همچنین تأکید کرد که گفتگو و بیان دیدگاههای شخصیتها، مهمترین ابزار سینمای مستند است که متأسفانه در سالهای اخیر کمتر به آن توجه شده است.
بوستانی همچنین به عدم برنامهریزی برای پخش بینالمللی فیلم خود «گوش شیطون، کر» اشاره کرد و گفت: “این فیلم اساساً برای مخاطب بینالمللی طراحی نشده است و درک آن متکی به فرهنگ و زبان ایرانی است. به دلیل محوریت گفتگو، زیرنویسهای طولانی ممکن است برای بینندگان خارجی خستهکننده باشد.” بر این اساس، هیچ تلاشی برای حضور در جشنوارههای بینالمللی انجام نشده است.
از جمله عوامل این فیلم میتوان به تهیه کننده، نویسنده و کارگردان مهدی بوستانی شهربابکی، صداگذار گیسو آزادروش، تصویربردار مهدی حسنپور، و سایر اعضای تیم تولید اشاره کرد که همگی تحت نظارت مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی فعالیت کردهاند.
