به گزارش خبرگزاری مهر، هنر همواره به عنوان یکی از اصلیترین ابزارهای بیان احساسات و روحیات ملتها در زمانهای سرنوشتساز شناخته شده است. در این زمینه، کاریکاتور به دلیل ویژگیهای نقادانه و توانایی سریع در انتقال معنا، نقشی ویژه در جنگ نرم و دیپلماسی عمومی ایفا میکند. با توجه به تحولات اخیر در منطقه و حملات رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران، بازگشت کاریکاتور به ریشههای مطبوعاتی خود، یک تحولی اساسی و مهم محسوب میشود.
عباس ناصری، کاریکاتوریست اجتماعی، در جدیدترین مجموعه آثارش تحت عنوان «خبرنامه جنگی» سعی دارد فضای فرهنگی خاصی را بازآفرینی کند که به دهههای شصت و هفتاد برمیگردد. ناصری در زمانهای که فضای مجازی مملو از اطلاعات پراکنده است، با انتخاب فرمت «تکصفحه»، پلی میان نوستالژی مطبوعات سنتی و نیاز به بیان رسانهای امروز ایجاد کرده است. این گزارش به بررسی تولد این ایده خلاقانه میپردازد که حتی در سختترین شرایط نیز متوقف نشده است.
دوره اخیر فعالیتهای ناصری از یک بنبست در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه آغاز شده است. وی که در جریان برگزاری یک جشنواره به تهران رفته بود، با شروع تهاجم به ایران و لغو پروازها در پایتخت باقی ماند. وی در بیان تجربیاتش از آن روزها اشاره کرد که شرایط جنگی باعث شده بود نه راهی پیش رو داشته باشد و نه راهی برای بازگشت. این محدودیت به فرصتی برای خلق آثار او تبدیل شد. وی بدون دسترسی به تجهیزات حرفهای، تنها با کاغذ و قلم و گوشی خود آغاز به طراحی روزانه کرد و اکنون حاصل تلاشهای خود را در قالب مجموعهای به نام «۱۲روز ۱۲کارتون» آماده انتشار کرده است.
ناصری همچنین انتقادات جدی به وضعیت کاریکاتور در ایران دارد. او به کوچ اجباری کارتونیستها به فضای جشنوارهای و تکراری شدن محتوا در آثار انتقاد میکند. به باور او، هنر باید از کلیشههای متداول فراتر برود و به تعابیر تازهتری از واقعیتهای اجتماعی و سیاسی بپردازد.
بسیاری از انگیزههای ناصری از پیوند عاطفیاش با مجلات طنز دهه شصت نشأت میگیرد. او حسرت میخورد که چرا در دوران طلایی مجلاتی چون «فکاهیون» و «ملون»، فرصتی برای فعالیت در آن فضا نداشته است. ناصری در پروژه جدید خود با «خبرنامه جنگی» و طراحیهای کلاسیک، سعی در بازتولید آن هویت فراموش شده دارد.
وی همچنین از حمایت مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری و حوزه هنری خراسان شمالی قدردانی کرده و توضیح داد که هدفش پیادهسازی آرزوی دیرینهاش برای فعالیت در یک مجله طنز بوده است. از دیگر ویژگیهای بارز ناصری در این دوره، استقلال کامل او در مراحل اجرایی آثارش است که به او اجازه میدهد بدون وابستگی به دیگران، پروژههایش را با کیفیت بالایی به انجام برساند.ناصری، هنرمند فعال در عرصه هنرهای تجسمی، ضمن اشاره به چالشهای موجود در تولید «خبرنامه جنگی»، این کار را یک فرآیند تماموقت توصیف کرد. او با بیان اینکه هر شماره از این خبرنامه به دقت و کوشش بسیاری نیاز دارد، گفت که طراحی، رنگآمیزی و ساختاردهی آن بهعنوان یک مسئولیت جدی در نظر گرفته میشود. وی همچنین به تفاوت این اثر با کارهای پراکنده قبلی اشاره کرد و اظهار داشت که «خبرنامه جنگی» به شکلی منظم و هویتدار تولید میشود.
ناصری سعی دارد با شمارهگذاری آثار، یک «حافظه تاریخی» ایجاد کند. او بر این باور است که ارائه شمارهدار به مخاطب کمک میکند تا ارتباط مستمر و عمیقتری با آثار برقرار کند. این روند، به حفظ و ماندگاری آثار در ذهن بینندگان کمک خواهد کرد و امکان پیگیری تحولات هنری در طول دوران نبرد را فراهم میسازد.
این هنرمند از عزم خود برای ادامه مسیر تولید «خبرنامه جنگی» بهعنوان یک سند از فرهنگ و هنر ایران پایدار در برابر چالشهای تاریخی سخن گفت. ناصری همچنین به ایدههای نوآورانهاش برای انتشار این خبرنامه در رسانههای تأثیرگذار اشاره کرد و آن را فرصتی برای افزایش دیدهشدن آثارش دانست. او بر اهمیت نصب روزانه خبرنامهها در میادین اصلی شهر تأکید کرد و اعلام کرد که بهویژه در ایام تعطیلات، تلاش میکند تولیداتش متوقف نشود.
وی گفت که بازخوردهای مثبت مردم انگیزهاش را برای ادامه این مسیر دوچندان کرده و امیدوار است با استفاده از سبکهای قدیمی و دیالوگهای ساده، بار استرس روزمره مردم را کاهش دهد.
در پایان، ناصری به موشن گرافی «خبرنامه جنگی» که به همت عرفان محمدحسنی و مرکز هنرهای تجسمی سوره تولید شده است، اشاره کرد و ابراز امیدواری کرد که این اثر به واسطه منحصربهفرد بودن و ارتباط نزدیک با سلیقه مردم، در فضای رسانهای بیشتر دیده شود.
