به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از الجزیره، شنبه شب فینال مسابقه آواز یوروویژن با حضور میلیونها تماشاگر برگزار شد و در این رویداد، بلغارستان به عنوان قهرمان سال ۲۰۲۶ شناخته شد. دارا، خواننده بلغاری، با آهنگ «بانگاراگانگا» موفق به کسب عنوان اول شد. نماینده رژیم صهیونیستی، نوآم بتان، با آهنگی که ترکیبی از سه زبان عبری، فرانسوی و انگلیسی بود، مقام دوم را به خود اختصاص داد.
این مسابقه، به عنوان یک رویداد سرگرمکننده با محتوای طنزآمیز شناخته میشود که مفسران اغلب درباره آن به شیوهای کنایهآمیز صحبت میکنند. اتحادیه پخش برنامههای اروپایی (EBU) برگزاری این مسابقه را جشنوارهای برای موسیقی و اتحاد میداند و تأکید دارد که از سیاست فاصله دارد. اما در سالهای اخیر، مشارکت اسرائیل انتقادات زیادی به همراه داشته است.
مساله اصلی این است که آیا اسرائیل، در شرایطی که به حمله به غزه و لبنان ادامه میدهد، باید در این مسابقه شرکت کند یا خیر. این رقابت به یک میدان نبرد ژئوپلیتیکی تبدیل شده و تعداد زیادی از تماشاگران پیش از این از آن دوری کردهاند. یوروویژن به عنوان یکی از بزرگترین رویدادهای زنده جهان، بستری برای اشاعه قدرت نرم کشورهاست.
اسحاق هرتسوگ، رئیسجمهور اسرائیل، برای تقویت حضور کشورش در این رویداد تلاشهای زیادی کرده است. بر اساس گزارشات، اسرائیل در تبلیغات یوروویژن ۲۰۲۴ بیش از ۸۰۰ هزار دلار هزینه کرده است و کمپینهای تبلیغاتی دیجیتال زیادی برای جذب آرای بیشتر به راه انداخته است.
این مسائل موجب شده تا اسرائیل به اتهام دستکاری در رأیگیری متهم شود. EBU اعلام کرده است که هیچ شواهدی مبنی بر تقلب سیستماتیک یافت نشده، اما تعداد آرا برای هر نفر را به ۱۰ رأی کاهش داده است.
در این راستا، نای برغوثی، خواننده فلسطینی، در یک کنسرت در بروکسل به انتقاد از این اقدامات پرداخته و بر لزوم تحریم یوروویژن تأکید کرد. او به همراه دیگر هنرمندان با اظهارات برگزارکنندگان مبنی بر اینکه موسیقی میتواند غیرسیاسی باشد، مخالف است و بیان کرده است که هنر نمیتواند نسبت به مسائل جهانی بیتفاوت باشد.**تحریم یوروویژن؛ واکنشها و تبعات سیاسی**
در پی نسلکشی اسرائیل در غزه و کرانه باختری، برخی هنرمندان و کشورها به تحریم رویداد یوروویژن واکنش نشان دادهاند. نیلسون، نوازنده معروف، گفته است که این نسلکشی، کشورهای شرکتکننده را وادار به اتخاذ موضعهایی کرده است و حتی کشورهایی که نتوانستهاند تحریم کنند، به نوعی بیانیه سیاسی صادر کردهاند.
وی همچنین هنر را «آینهای» توصیف کرده که جامعه باید خود را در آن ببیند و فرارفتن از ارزشها و اصول انسانی را به شدت نکوهش کرد. به همین دلیل، او تحریم را امری ضروری میداند.
**تحریم از سوی برخی کشورهای اروپایی**
پس از تأیید مشارکت اسرائیل توسط EBU، چندین کشور مانند هلند، اسپانیا و ایرلند اعلام کردهاند که در این رویداد شرکت نخواهند کرد. ناتالیا گوراچاک، رئیس RTV اسلوونی، در مصاحبهای با الجزیره تأکید کرده است که تصمیم این شبکه به خاطر احساس مسئولیت انسانی و درخواستهای عمومی هنرمندان اتخاذ شده است.
شبکه هلندی AVROTROS نیز به «دخالت اسرائیل» در مسابقه سال گذشته اشاره کرده و اعلام کرده که مشارکت آنها با ارزشهای سازمان همخوانی ندارد. ایرلند نیز به تلفات انسانی در غزه اشاره کرده و به جای پخش یوروویژن، برنامهای ویژه به نام «صداهای فلسطین» را روی آنتن خواهد برد.
**نقش تحریمها در فضای هنری**
برخی هنرمندان حامی تحریم با چالشهایی در صنعت موسیقی مواجه هستند. در سال ۲۰۲۳، گروههای طرفدار اسرائیل در بریتانیا خواستار برکناری اولی الکساندر از نمایندگی بریتانیا در یوروویژن به دلیل اظهارنظرهایش درباره اسرائیل شدهاند. این رویدادها نشان میدهد که ابراز حمایت از فلسطینیان میتواند برای هنرمندان هزینههایی داشته باشد.
**تأثیر مالی تحریمها بر یوروویژن**
تحلیلگران بر این باورند که این تحریمها تأثیر مالی قابل توجهی خواهند داشت. اسپانیا به تنهایی بیش از ۳۰۰ هزار یورو هزینه دارد و انصراف پنج شبکه بزرگ میتواند نزدیک به یک میلیون یورو از بودجه یوروویژن کاهش دهد. ویلیام لی آدامز، بنیانگذار وبسایت خبری Wiwibloggs، به الجزیره تأکید کرده که این جنجال تعدادی از هنرمندان مشهور را از حضور در مسابقه منصرف کرده است.
**استانداردهای دوگانه EBU**
مقامات EBU در اواخر فوریه سال ۲۰۲۲، بلافاصله پس از حمله روسیه به اوکراین، این کشور را تحریم کرده بودند. این اقدام نشاندهنده استانداردهای متفاوت این اتحادیه در برخورد با مسائل سیاسی و نظامی است.بر اساس گزارشها، حضور اسرائیل در مسابقه یوروویژن با انتقادات زیادی مواجه شده و برخی آن را نشانهای از «بیاعتباری این رویداد» میدانند. انتقادها به دلیل جنگ نسلکشی غزه از سوی منتقدان مطرح شده و بسیاری این وضعیت را به عنوان نمونهای از «استاندارد دوگانه» محکوم کردهاند.
اتحادیه پخش اروپا (EBU) بر این باور است که این رقابت بین پخشکنندگان است و به طور خاص به آزادی عمل پخشکننده اسرائیلی، «کان» (Kan)، اشاره میکند که علیرغم فشارهای دولتی، توانسته است تا حدی مستقل باقی بماند. با این حال، گوراچاک این ادعا را رد کرده و به تاریخچه تأسیس «کان» اشاره میکند که پس از بسته شدن سازمان پخش اسرائیل توسط دولت نتانیاهو به وجود آمد.
طبق موارد گزارش شده، شرکتکنندگان در یوروویژن مجاز به نمایش پرچمهای تمام کشورهای شرکتکننده، از جمله رژیم صهیونیستی و پرچمهای شاد و رنگینکمان هستند، ولی استفاده از پرچمهای فلسطین و نمادهای مرتبط با آن ممنوع است.
به گفته النی مستکلم، مسئول روابط عمومی کنسرواتور ملی موسیقی ادوارد سعید، فلسطینیها از زمان نکبت در سال 1948 به این معیارهای دوگانه عادت کردهاند. او تأکید کرده که تاسفآور است دولتی که درگیر نسلکشی است، بتواند در مصاحبهها و رویدادها حضور داشته باشد، در حالی که خانوادههای فلسطینی تحت فشارهای زیادی قرار دارند.
مستکلم همچنین به احساس نارضایتی اشاره کرده و گفته است: تماشای ریاکاری در یک نسلکشی که به طور زنده در رسانهها پخش میشود، و در عین حال مشاهده دنیا که برای تماشای نمایش اسرائیل تماشاچی میشود، «دردناک» است.
