به نقل از خبرگزاری خبردونی، مستند-انیمیشن «آخرین گوزن»، اثر مهدی برقزدگان، پس از نمایش در چندین رویداد بینالمللی، اینبار در بخش مسابقه جشنواره «کارتون کلاب» ایتالیا به نمایش درمیآید. کارگردان این اثر کوتاه بر این باور است که شبیهسازی عمدی خطاهای دوربین به عنوان یکی از ویژگیهای مهم فنی فیلم شناخته میشود.
برقزدگان در خصوص این انیمیشن کوتاه توضیح داد: «آخرین گوزن» با هدف انتقال حس مستند به بیننده ساخته شده و همین رویکرد باعث شده است که برخی آن را به عنوان مستند – انیمیشن تلقی کنند که برای او تجربه مثبتی بوده است.
این کارگردان با اشاره به روند تولید گفت که تمامی عناصر بصری فیلم، از تنظیم قابها تا طراحی شاتها، تحت تاثیر منطق مستندسازی قرار گرفتهاند. در این راستا، دوربین شبیه به یک مستندساز حیاتوحش عمل میکند و به همین خاطر نمای نزدیک از شخصیت اصلی به صورت محدود ارائه میشود، که به ایجاد حس واقعیت کمک میکند.
برقزدگان توضیح داد که هرچند این اثر از داستان یک گوزن آغاز میشود، اما در واقع نمایندهای از تمامی گونههای حیاتوحش است و بنابراین روایت فیلم به موضوعات گستردهتری در زمینه محیطزیست میپردازد.
وی همچنین گفت که «آخرین گوزن» با استفاده از تکنیک نقاشی دیجیتال و بهکارگیری رنگها و جزئیات کم در طراحی، تلاش شده است تا فضایی رئالیستی تولید کند. یکی از نقاط قوت این انیمیشن، شبیهسازی خطاهای احتمالی دوربین در مناظر طبیعی است.
کارگردان به فرآیند تحقیق و تولید اشاره کرد و گفت که برای جمعآوری اطلاعات بصری، دو بار به جنگلهای شمال کشور سفر کرده و یادآور شد که طراحی سکانسهای تعقیب گوزن یکی از چالشبرانگیزترین بخشهای فیلم بوده است.
برقزدگان همچنین معتقد است توجه جشنوارههای بینالمللی به جزئیات فنی این انیمیشن به موفقیت آن کمک کرده است. او افزود که نوآوریهای فنی میتوانند به اندازه جنبههای هنری در نظر گرفته شوند و به اعتبار انیمیشن ایران بیفزایند.
وی در پایان به ریسکهای مربوط به اجرای این شیوه متفاوت اشاره کرد و گفت که پیش از آغاز تولید، تستها و نمونههای اجرایی به مرکز گسترش ارائه شد تا از پیشرفت پروژه اطمینان حاصل شود. این کار کمک کرد تا ریسکها کاهش یابد و قابلیتهای جدیدی برای انیمیشن ایجاد شود.در جشنوارههای معتبر جهانی، کارهای تجربی بهویژه مورد توجه قرار میگیرند، اما در کشور ایران، این رویدادها هنوز به حد مطلوبی نرسیدهاند. در حالی که برخی جشنوارهها بر کیفیت روایت، ویژگیهای بصری یا جوانب فنی انیمیشن تمرکز دارند، این تنوع در رویکردها نیاز به شناخت کامل هر جشنواره را برای فیلمسازان ضروری میسازد.
**جشنوارهها باید ظرفیت ساخت آثار آینده را برای سینماگران فراهم کنند**
به گفته یک انیماتور، یکی از ضعفهای جشنوارههای داخلی، محدود بودن نقش آنها به نمایش و تجلیل از آثار است. او تصریح کرد که جشنوارهها باید علاوه بر معرفی فیلمهای موجود، بستر لازم برای تولید آثار آینده را نیز مهیا کنند. بعد از هر پروژه، فیلمسازان بیشتر از هر چیز به امکان ساخت فیلم جدید نیاز دارند، اما این حلقه در بسیاری از جشنوارههای داخلی کمتر مورد توجه قرار میگیرد.
برقزدگان که تجربه حضور در جشنوارههای بینالمللی را دارد، به وجود بازار فیلم و نشستهای تخصصی بین فیلمسازان و سرمایهگذاران در این رویدادها اشاره کرد و افزود که این بخش از جشنوارهها گاهی از رقابت اصلی نیز ارزشمندتر است، زیرا زمینهساز همکاریهای جدید و تأمین اعتبار پروژههای آینده میشود.
او بر ضرورت ایجاد چنین فضایی در جشنوارههای ایران تأکید کرده و گفت: اگر این امر تقویت شود، فیلمسازان میتوانند از حمایتهای نهادهای دولتی کمتر وابسته باشند و سرمایهگذاران خصوصی را جذب کنند، که به نوبه خود به توسعه صنعت انیمیشن و سینمای مستقل کشور کمک میکند.
برقزدگان درباره موفقیت فیلم «آخرین گوزن» در جشنوارههای بینالمللی توضیح داد که تلاش برای حفظ تعادل در تمامی بخشها از جمله عوامل کلیدی بود. وی ادامه داد که هدف اصلیاش نمایاندن قابلیتهای فنی و هنری نبود، بلکه همه عناصر فیلم در راستای روایت و ایجاد تجربهی متناسب با هم طراحی شده بودند.
این کارگردان در توضیح نحوه انتخاب موضوعات آثارش اشاره کرد: ایدههای فیلمها بیشتر از دغدغههای شخصیاش نشأت میگیرند و اتفاقات روزمره با همان نگرش تحلیل میشوند.
وی همچنین از هدف خود در ایجاد تأثیر بر مخاطب گفت و تأکید کرد که هدف او آموزش مستقیم یا تغییر رفتار مشخص مخاطبان نیست؛ بلکه درصدد است با استفاده از ظرفیتهای سینما، تجربهای تأثیرگذار خلق کند.
**پرندهای در سوگ فرزندش**
برقزدگان در ادامه به پروژه جدید خود اشاره کرد که موضوع آن درباره خانوادههای آسیبدیده از حادثه مدرسه میناب است. در این فیلم، از یک گونه در حال انقراض ایرانی با خاصیت فرزندپذیری استفاده میشود که نمیتواند سوگ فرزندش را بپذیرد. پس از مشاوره با روانشناسان، تصمیم بر این شد که فیلم برای خانوادههای آسیبدیده ساخته شود و نه تنها برای کودکان.
با نگاهی روانشناسانه، این فیلم کوتاه خانوادههای داغدار را مورد بررسی قرار خواهد داد. برقزدگان خاطرنشان کرد که برای این پروژه طراحیهای مفهومی و مطالعات بیشتری انجام شده ولی هنوز در انتظار تأیید نهایی برای آغاز تولید از سوی مرکز گسترش است. ایشان امیدوار است که بزودی شرایط تولید پروژه فراهم شود.
