به گزارش خبرگزاری مهر و به نقل از آسوشیتدپرس، رابرت دنیرو در یک شب ویژه دوشنبه، در مراسمی با حضور جمعیتی پرشور، فیلم بازسازیشده کلاسیک «۱۹۰۰» اثر برناردو برتولوچی را در میدان کوزیماتو رم مشاهده کرد. این برنامه به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولید این فیلم تاریخی برگزار شد.
دنیرو در این مراسم درباره موضوعات فیلم که شامل مبارزه طبقاتی و ظهور فاشیسم است، صحبت کرد و به یادآوریش از همکاری ستارگانی چون ژرار دوپاردیو و دونالد ساترلند اشاره کرد. او با صراحت اذعان کرد که برخی از خاطراتش از آن زمان را از یاد برده است.
حضور دنیرو در این محفل، با تشویقهایی همرا بود که یادآور هیجان استادیومهای ورزشی بود و این لحظات اوج دوازدهمین دوره جشنواره «سینما در میدان» را رقم زد. بنیاد پیکولو، متشکل از جوانان علاقهمند به سینما، این رویداد را به رهبری والریو کاروچی برگزار کرد.
در این برنامه، دنیرو در گفتگویی سهنفره با آنتونیو موندا و کاروچی شرکت کرد. او در پاسخ به سوالی درباره آشنایی خود با برتولوچی گفت که توضیحاتش مبهم است، اما تأثیر فیلمنامه بر او را به یاد دارد. دنیرو همچنین بخشهایی از چالشهای فیلمبرداری در فیلم «۱۹۰۰» و نحوه کار برتولوچی را شرح داد.
او نسبت به سختیهای زبانی هنگام فیلمبرداری و همچنین رستورانهای محلی برخی انتقادات را مطرح کرد. همچنین دنیرو به کارگردان معروف ایتالیایی، سرجو لئونه، نیز اشاره کرد و او را فردی با حس شوخطبعی و انسانیت وصف کرد.
در پایان این برنامه، دنیرو با استقبال گرم مخاطبان مواجه شد و با هیجان گفت: «خدا ایتالیا را حفظ کند». این مراسم به عنوان ادای احترامی به رم و برتولوچی، که یکی از حامیان اصلی دفاع از فضاهای فرهنگی ایتالیا بود، برگزار شد. برگزارکنندگان به فشارهایی که بر این فضاها از سوی سرمایهگذاران خارجی وارد شده، اشاره کردند. میدان سن کوزیماتو دارای اهمیت ویژهای برای جشنواره است و تاریخچهای مرتبط با برتولوچی دارد.**تاریخچه سینما در نمایش ویژه نووچنتو**
فیلم «نووچنتو» به کارگردانی برتولوچی، که در سال 2018 و در 77 سالگی درگذشت، نیم قرن از تاریخ ایتالیا را از طریق ماجراهای دو دوست دوران کودکی به تصویر میکشد. داستان در سال 1900 در حومه منطقه امیلیا رومانیا روایت میشود و به زندگی آلفردو و اولمو، نمایندگان دو طبقه اجتماعی متفاوت میپردازد. آلفردو، فرزند یک خانواده ثروتمند زمیندار (با بازی دنیرو) و اولمو، پسر یک کارگر مزرعه (با بازی دوپاردیو)، هستند. در این تولید، هزاران سیاهیلشکر، از جمله کارگران واقعی، حضور داشتند.
برتولوچی در مصاحبهای در سال 2011 با ورایتی، به تابوشکن بودن ترکیب روستاییان با بازیگران هالیوودی اشاره کرد. با این حال، پارامونت به جای توجه به این جنبه، مدت زمان فیلم، که 5 ساعت و 20 دقیقه بود، را مدنظر قرار داد و این موضوع به بخشی از یک چالش بزرگ تبدیل شد. او به شوخی گفته بود که فرانسیس فورد کاپولا نیز وعده سپرده بود که فیلم «اینک آخرالزمان» را یک دقیقه بیشتر از «نووچنتو» بسازد، اما این اتفاق هرگز نیفتاد.
مرمت فیلم «نووچنتو» توسط فاکس قرن بیستم، پارامونت، انستیتو لوچه-چینهچیتا و آرشیو سینهتکای بولونیا، با همکاری تهیهکننده آلبرتو گریمالدی و با نظارت برتولوچی و فیلمبردار ویتوریو استورارو انجام شد. این فیلم که نخستین بار در سال 1976 به نمایش درآمد، به صورت 2 قسمتی در میدان سن کوزیماتو در محله تراستوره رم نمایش داده شد. بخش اول در تاریخ 13 جولای و بخش دوم در شب بعد و همزمان با اختتامیه جشنواره به نمایش درآمد.
دنیرو همچنین در سال گذشته به رم سفر کرده و در این سفر به خاطر دستاوردهایش در سینما، نشان افتخار لوپا کاپیتولینا را دریافت کرد. در این بازدید، او به معرفی نسخه بازسازیشده فیلم «روزی روزگاری در آمریکا» پرداخت و هتل جدیدش در خیابان ویا ونتو را گشود.
دوازدهمین دوره جشنواره «سینما در میدان» همچنین به میزبانی چهرههای دیگری مانند جین کمپیون، ایزابلا روسلینی و جاش اوکانر برگزار شد.
