به گزارش خبردونی، امین سیمیار، بازیگر نمایش «شاعرها به معلم تبدیل نمیشوند» که این روزها در مجموعه تئاتر لبخند به روی صحنه است، درباره محتوای این اثر گفت: داستان نمایش حول محور مردی میچرخد که علاقه خود را به همسرش از دست داده، در حالی که زن همچنان عاشق اوست و تلاش میکند روابط آنها را احیا کند. این زن به بیماری مبتلاست و پزشک معالجش معتقد است که بخشی از بیماری او ریشه روحی دارد و ناشی از عشق کمبود شدهای است که از همسرش دریافت نمیکند. ماجرا در بستر یک خواب زن روایت میشود که گاهی به کابوس و گاهی به تصاویری ایدهآل از عشق گذشتهاش تبدیل میشود.
سیمیار در مورد فرایند تولید این نمایش توضیح داد: آثار اولیه این کار قبل از ورود من به جشنواره آتلیه تئاتر «تازه» اجرا شده بود. نقش دکتر لووف که من بازی میکنم، ابتدا توسط یکی از هنرجویان ایفا شده بود. یکی از چالشهای بزرگ من در جلسات اول تمرین این بود که متوجه شوم هنرجویان چگونه به تولید اثر نزدیک میشوند و چه مفاهیمی را از آموزش دریافت کردهاند. سایر اعضای گروه نیز از هنرجویان آتلیه «تازه» بودند و این موضوع به من کمک کرد تا خود را با فرایند تمرین وفق دهم. حدود ۳ تا ۵ جلسه زمان برد تا به این شیوه عادت کنم.
سیمیار در ادامه به مواجههاش با دو متن «ایوانف» اثر آنتون چخوف و متنی که الهام گرفته از آن بود، اشاره کرد. او افزود که متن اصلی جزئیات بیشتری دارد و به او کمک کرده تا کاراکتر خود را بهتر بشناسد. همچنین اشاره کرد که کاراکتر دکتر لووف در متن اصلی با ذرات بیشتری از شخصیتپردازی روبهرو است.
او درباره انتقال این شناخت به متن اجرایی نیز گفت: در مرحله دوم، به متن الهامگرفتهشده از «ایوانف» پرداختم که فضای متفاوت و رویاگونهای داشت و همهچیز در آن به آرامی پیش میرفت. در این حالت، به نظر میرسد بازیگر در یک خلأ قرار دارد.
سیمیار در خصوص شیوهاش برای مواجهه با خلأها و جایگاه دکتر لووف توضیح داد: من به عنوان شخص سوم در نمایش بهدنبال شنیدن بودم و تاثیری که احساسات میان زن و شوهر بر من میگذارد، را دریافت میکردم. تلاش کردم تا از این شنیدهها واکنشهای مناسب بروز دهم و به جای انجام عمل خاصی، به تولید احساسات و ژستها بپردازم.
در خاتمه، او ویژگیهای خاص این اجرا را نسبت به سایر تجربههایش متمایز دانست و گفت: آثار حاصل از یک کارگاه به صورت خاص و یونیک خود را نشان میدهند. به لحاظ فنی و فرمال، این اجرا دارای ریتم آهستهای است، اما در عین حال، لحظاتی با تمپوی داخلی بالایی را تجربه میکنیم. این موضوع، جذابیت و پیچیدگی خاصی به نمایش بخشیده است.در یک مصاحبه اخیر، یکی از بازیگران نمایش «شاعرها به معلم تبدیل نمیشوند» به کارگردانی مهلا احمدی، از تجربهای متمایز در این اجرا سخن گفت و آن را با دیگر کارهای خود مقایسه کرد. او بیان کرد که این نمایش تجربهای منحصر به فردی بوده که کمتر در سایر اجراهای خود حس کرده است.
این بازیگر همچنین به بازخوردهای متنوعی که از تماشاگران دریافت کردهاند اشاره کرد و توضیح داد: «بازخوردها با توجه به دیدگاههای مختلف تماشاگران بسیار متفاوت است. برخی تنها بر اساس سلیقه شخصی خود قضاوت میکنند، در حالی که برخی دیگر با رویکردی بازتر سعی میکنند اجرا را درک کنند و در آن جستجو کنند.» او داستانهایی از تماشاگرانی را نقل کرد که بعضی به طور کامل از نمایش ناراضی بودند، در حالی که دیگرانی هم بودند که گرچه با سلیقهشان هماهنگ نبود، اما تلاش کردند تا خود را در فضای نمایش قرار دهند.
همچنین، او افزود: «این تفاوت در نگرش و شیوه دریافت تماشاگران یکی از نقاط قوت اجرا به شمار میرود.»
نمایش «شاعرها به معلم تبدیل نمیشوند» که بر اساس نمایشنامه «ایوانف» نوشته آنتوان چخوف به روی صحنه رفته است، از تاریخ 5 شهریور در مجموعه تئاتر لبخند اجرا میشود. این نمایش میزبان گروهی از بازیگران شامل پویا عربگری، امین سیمیار و نیایش سلگی است.
