### سانسور در تلویزیون؛ سوالات و پاسخهایی که هنوز باقیاند
به گزارش خبرآنلاین، سایت عصرایران به بررسی موضوع سانسور در تلویزیون پرداخته و به سخنان رامبد جوان اشاره کرده است. این مجری مشهور، سالهاست که خود شاهد نشانههای این سانسور بوده و به نظر میرسد که حالا وقت ابراز نظر درباره این موضوع فرارسیده است. با این حال، مساله اصلی این است که چرا اکنون این گفتهها مطرح شدهاند؟
مخاطب تلویزیون همواره سانسور را از طریق تصاویر و کلمات غیرقابل گفتن دریافته است. حذف ناگهانی جملهها، تغییر محور گفتوگو و سکوتهای معنادار مجریها تنها بخشی از این نشانهها بودهاند. بنابراین، وقتی رامبد جوان امروز درباره سانسور صحبت میکند، این اظهارات بیشتر به معنای یک تحلیل درونی از وضعیتی است که خود تجربه کرده، تا اینکه به صرف «افشاگری» تعبیر شود.
صداقت اظهارات امروز او ممکن است به واقعیت نزدیک باشد، اما نکته حائز اهمیت نسبت اظهاراتش با زمان بیان آنهاست. سوالی که برای مخاطب پیش میآید این است: اگر این سانسورها آزاردهنده بودند، چرا در زمان وقوعشان حرفی از آنها زده نشد؟ چرا در زمانی که «خندوانه» روی آنتن بود و مخاطب میلیونی داشت، از این مشکلات خبری نبود؟
به نظر میرسد انسانها زمانی که از یک ساختار فاصله میگیرند، راحتتر درباره محدودیتهای آن صحبت میکنند. این بدان معناست که بسیاری از واقعیتها وقتی به راحتی گفته میشوند که هزینه بیان آنها دیگر همانند گذشته نباشد. اما مخاطب هیچگاه خاطرهاش را فراموش نمیکند و به همین دلیل، تنها به محتوای امروز اظهارات سکوت نمیکند.
در حالی که سخن امروز ممکن است درست باشد، اما دیر گفتن آن میتواند تأثیر صداقت را کاهش دهد. در واقع، مخاطب به بررسی «موقعیت گوینده» نیز میپردازد. رامبد جوان در سالهای گذشته، چهرهای مطرح در تلویزیون بوده و بنابراین، وقتی از محدودیتهای آن زمان صحبت میکند، مخاطب این دو تصویر را در کنار هم قرار میدهد.
این فاصله بین آنچه که درگذشته میتوانسته گفته شود و آنچه که امروز بیان میشود، مساله مهمی است. مخاطب امروزی دیگر صرفاً شنونده نیست و به همین دلیل، افشاگری زمانی تأثیرگذار است که در زمان وقوع آن رخ دهد، نه سالها بعد از آن.
در نهایت، ممکن است اظهارات رامبد جوان شنیده شود، اما تا حدی که او انتظار دارد، مورد پذیرش قرار نگیرد. این واقعیت به این دلیل نیست که او دروغ میگوید، بلکه به این خاطر است که مخاطب ممکن است بپرسد: چرا در آن زمان چیزی گفته نشده است؟ سکوت طولانی، حتی وقتی حقیقت بعداً بیان میشود، بین گوینده و مخاطب فاصلهای ایجاد میکند که پر کردن آن دشوار است. حقیقت مهم است، اما زمان گفتن آن نیز بخشی از حقیقت است.
