**سکوت محنتبار در ویرانهها: گزارش مهر از جنگ و استقامت مردم**
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب رازدشت: در خرابههای جنگ، سکوتی سنگین حاکم بود که نشانه ای از رنج و عظمت یک فاجعه را به نمایش میگذاشت. بوی باروت و خاکستر در هوا پراکنده بود و آسمانی که روزی آبی و زیبا بود، اکنون به رنگ تیره و خاکستری درآمده بود.
جنگ از روز شنبه، نهم اسفند آغاز شده و مصادف با دهم رمضان، ماه مقدس عبادت و روزهداری بود. اما دشمنان، تلاش میکردند تا نور ایمان را در این سرزمین خاموش کنند. آمریکا و اسرائیل با تمام قوا و تجهیزات پیشرفته خود، آسمان ایران را با موشکهای مرگبار پر کرده بودند. صدای آژیرها و انفجارها همچنان در یادها باقی مانده و حسی از حیرت و اندوه بر جا گذاشت.
ویرانیها گسترده بود؛ خانهها و مدارس، مساجد و حتی درختان تحت تأثیر بمبارانهای سنگین قرار گرفته و به خاکستر تبدیل شده بودند. تنها یک قاب کوچک و چوبی برجای مانده بود که روی دیواری نیمهخراب قرار داشت. در این قاب، تابلوی زیبای «و ان یکاد» به یادگار مانده و نمادی از صبر و استقامت شده بود.
در روزهای ابتدایی جنگ، آسمان تهران نیز سیاه شد و دشمن تلاش داشت با ویرانی زیرساختها، اراده ملت ایران را بشکند. اما مردم با فریاد «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» نشان دادند که روحیه آنها از جنس دیگری است. این صداها، نشانهای از غیرت و ایمان مردم بود.
قاب در حال حاضر نیز در بین ویرانهها نخستین چیزی بود که چشم را به خود جلب میکرد. شیشه آن شکسته اما تصویر درونش، دستنخورده باقی مانده بود. دو کلمه حک شده در آن، به نظر میآمد که با روحیه متمایل به پیروزی و ایستادگی مردم درمیان این ویرانهها سخن میگویند.
دشمنان برای از بین بردن نور انقلاب اسلامی تلاش زیادی صرف کرده بودند، اما خداوند این نور را حفظ کرده است. این قاب کوچک، در پی انفجارهایی که خانه را هدف قرار داده بود، به طرز معجزهآسا و در برخورد با بیرحمیها، سالم مانده بود.
گزارشها بیانگر آن است که مردم به رغم غم و اندوه ناشی از شهادتها و یتیمشدن کودکان، امید به پیروزی را در دل خود حفظ کردهاند. آنها میدانند که جنگ احتمالاً طولانی خواهد بود، اما یقین دارند که نتیجه نهایی به نفع مؤمنان خواهد بود. تاریخ همواره نشان داده است که هر کس در این مسیر قدم برداشته، پیروز خواهد شد.**بازگشت قدرتهای استکباری به عقب با ذلت**
بر اساس گزارشهای اخیر، قدرتهای استکباری که به سرزمینهای اسلامی حمله کرده بودند، اکنون با ناکامی و ذلت به موطن خود بازگشتهاند.
صدای اذان مغرب از مسجدی در این منطقه به گوش میرسد و این ندای ملکوتی در میان ویرانهها، روحیه تازهای به مردم میبخشد. قاب «و ان یکاد» هنوز در آنجا باقی مانده و به نظر میرسد که به نوعی امید را به مردم منتقل میکند. این اثر هنری، نشاندهنده این باور است که دشمن هرچقدر تلاش کند، نمیتواند دلها را بلرزاند و خداوند مردم را از آزارهای آنان محافظت خواهد کرد.
این اعتقاد به مقاومت، به عنوان نیرویی محکم در جنگ نابرابر از سوی مردم احساس میشود. دشمنان که قادر به درک اراده مردم نیستند، تصور میکنند که میتوانند با استفاده از سلاحهای پیشرفته آنها را تسلیم کنند. اما این مردم، نسل کسانی هستند که در برابر جنگافزارهای سنگین ایستادگی کردند و پیروزی را در آغوش گرفتند.
با شامفرارسیدن، نور ماه بر شب تاریک خرابهها میتابد و ستارهها همچنان در آسمان درخشان هستند. این ستارهها میتوانند گواهی بر فاجعههایی باشند که مردم این سرزمین متحمل شدهاند. اینجا است که عزم و اراده مردم برای مبارزه تا آخرین لحظه و آخرین قطره خون به وضوح نمایان میشود. مردم با خود تأکید میکنند که حتی از خاکسترها برخواهند خاست، همانطور که تاریخ نشان داده ایران از ویرانیها سربلند شده است.
قاب «و ان یکاد» در دستان آن فرد قرار دارد و او حس میکند که گرمای ایمان و امید از آن منتقل میشود. این قاب بهعنوان نمادی از آیندهای روشن در نظر گرفته میشود، آیندهای که در آن قدرتهای استکباری همچون آمریکا و اسرائیل به عنوان شکستخوردههای تاریخ شناخته خواهند شد و پرچم اسلام بر فراز سرزمین به اهتزاز درخواهد آمد.
این قاب، که همچنان سالم و درخشان است، به مردم یادآوری میکند که مادام که ایمان در دلها وجود دارد، هیچ نیرویی نمیتواند آنها را از پای درآورد. پا برجا خواهند ماند و این اثر هنری بهعنوان شاهدی بر حقانیت راهشان باقی خواهد ماند.
