**حضور رابرت دنیرو در نمایش ویژه فیلم «۱۹۰۰» در رم**
به گزارش خبردونی، مهر به نقل از آسوشیتدپرس خبر داد که رابرت دنیرو دو شب پیش در مراسم ویژهای که به مناسبت پنجاهمین سالگرد فیلم کلاسیک «۱۹۰۰» یا «نوچنتو» به کارگردانی برناردو برتولوچی برگزار شد، شرکت کرد. این فیلم به بررسی مبارزه طبقاتی و ظهور فاشیسم میپردازد و بازسازی آن در میدان کوزیماتو رم، با استقبال گرم تماشاگران همراه بود.
در این مراسم، دنیرو به خاطرات خود از همکاری در این درام تاریخی، که شامل بازیگران معروفی همچون ژرار دوپاردیو و دونالد ساترلند بود، اشاره کرد. او در این رویداد که شبی شبیه به جشن فوتبال بود، با تشویقهای تماشاگران روبرو شد و دوازدهمین دوره جشنواره «سینما در میدان» را به اوج رساند.
این رویداد توسط بنیاد پیکولو که گروهی از جوانان علاقهمند به سینما هستند، برگزار شد. در خلال این مراسم، گفتگویی سهنفره با حضور آنتونیو موندا، روزنامهنگار و رئیس سابق جشنواره فیلم رم و دنیرو انجام شد.
دنیرو در پاسخ به سوالی درباره آشناییاش با برتولوچی گفت که تدوین فیلمنامه تاثیر زیادی بر او گذاشته و به یاد دارد که کارگردان، فردی بسیار مهربان و در عین حال غیرعادی بود. او یادآور شد که در فیلمبرداری صحنهها، با چالشهای خاصی روبرو بوده و تغییر زمان فیلمبرداری برخی صحنهها برایش نگرانکننده بوده است.
این بازیگر هالیوودی همچنین درباره بودجه فیلم و ارتباط برتولوچی با ایدههای سیاسی گفت: «این فیلم درباره فاشیسم است، ولی من نمیدانم که او دقیقا چه نوع شخصیت سیاسی داشت.»
دنیرو همچنین با زبان مشکلهایی در طول فیلمبرداری مواجه شده بود و در خاتمه گفت که از کیفیت رستورانهای محلی شکایت کرده و تنها خاطرههای خوبی از رستورانهای خاص در رجیو امیلیا دارد.
در پایان این مراسم، دنیرو با ابراز شگفتی از استقبال مردم فریاد زد: «خدا ایتالیا را حفظ کند!» بیانیهای که توسط برگزارکنندگان صادر شد، به یاد برتولوچی و دیگر کارگردانانی که در دفاع از فرهنگ ایتالیا کوشیدهاند، اشاره کرد. پیازا سن کوزیماتو به عنوان مکانی مهم برای جشنواره، یادآور نمایشهای تاریخی این کارگردان فقید است.**به گزارش خبرنگار فرهنگی، تخریب سینمای تاریخی تحت مدیریت برتولوچی متوقف شد.**
برتولوچی، فیلمساز مشهور ایتالیایی که در سال ۲۰۱۸ و در سن ۷۷ سالگی چشم از جهان فروبست، در اثر «نووچنتو» نیمی از تاریخ معاصر ایتالیا را از طریق داستان زندگی دو دوست دوران کودکی به تصویر کشید. این دو شخصیت در سال ۱۹۰۰ در حومهی امیلیا رومانیا به دنیا آمدهاند: آلفردو، وارث یک خانواده ثروتمند (که توسط دنیرو بازی میشود) و اولمو، پسر یک کارگر مزرعه کمونیست (با بازی دوپاردیو). در تولید این فیلم، هزاران سیاهیلشکر، از جمله کارگران مزرعه واقعی، به کار گرفته شدند.
در مصاحبهای در سال ۲۰۱۱ با مجله ورایتی، برتولوچی اشاره کرد که جمعآوری روستاییان امیلیا و بازیگران هالیوودی در آن زمان یک اقدام جسورانه محسوب میشد. با این حال، به نظر میرسید که استودیو پارامونت بیشتر به زمان طولانی فیلم – پنج ساعت و ۲۰ دقیقه – اهمیت میداد تا تابوشکنیهای برتولوچی. این موضوع به زودی به یک میدان جدال تبدیل شد.
برتولوچی به شوخی بیان کرده بود که فرانسیس فورد کاپولا برای نمایش همبستگی، قول داده بود که «اینک آخرالزمان» را یک دقیقه طولانیتر از «نووچنتو» بسازد، که این امر به نتیجه نرسید؛ حتی در نسخه بازسازی شده.
مرمت فیلم «نووچنتو» به همت شرکتهای فاکس قرن بیستم، پارامونت پیکچرز، انستیتو لوچه-چینهچیتا و آرشیو سینهتکای بولونیا، با همکاری تهیهکننده آلبرتو گریمالدی و تحت نظارت برتولوچی و ویتوریو استورارو، انجام شد. این فیلم که در سال ۱۹۷۶ تولید شده، در دو بخش ویژه به نمایش درآمد: بخش اول در تاریخ ۱۳ جولای و دومی در شب بعد، با هدف پایان باشکوه جشنواره «سینما در میدان» در رم.
دنیرو که اخیراً به رم سفر کرده بود، در این شهر بالاترین نشان افتخار را به پاس فعالیتهایش در سینما دریافت کرد. در این سفر همچنین معرفی نسخه بازسازیشده «روزی روزگاری در آمریکا» و افتتاح هتل «نوبو» در خیابان ویا ونتو صورت گرفت.
دوازدهمین دوره جشنواره «سینما در میدان» مهمانان نامآشنایی همچون جین کمپیون، ایزابلا روسلینی و جاش اوکانر را به جمع خود افزود.
