به گزارش خبردونی و به نقل از ایرنا، **راحیل صحرایی**، تهیهکننده مستند «ایساتیس» به کارگردانی علیرضا دهقان، در مورد شکلگیری این پروژه اظهار داشت که «ایساتیس» از نیاز به درک و روایت شهر یزد به وجود آمد. این شهر با تاریخ، معماری، طبیعت و فرهنگ غنی خود، ارتباطی عمیق میان عناصر چهارگانه آب، باد، خاک و آتش دارد. این عناصر نه تنها اجزای طبیعت، بلکه جنبههایی از هویت و تمدن ایرانی هستند.
صحرایی درباره تجربیات خود در مراحل ابتدایی این پروژه توضیح داد و یادآور شد که با انجام تحقیقات، گفتگوها و روند تولید، با چالشهای مستندسازی آشنا شد. این تجربیات باعث ایجاد ارتباط عمیقتری با فیلم و پذیرش مسئولیت تهیهکنندگی شد.
وی با تأکید بر رویکرد اصلی «ایساتیس»، عنوان کرد که این مستند تنها به معرفی یک شهر تاریخی نمیپردازد، بلکه به نمایش رابطه انسان و طبیعت و تعاملات فرهنگی جامعه یزدی میپردازد.
در ادامه، صحرایی تجربه تهیهکنندگی خود را توصیف کرد و گفت که این عمل فراتر از تأمین امکانات تولید است و شامل همراهی با یک ایده از آغاز تا تحقق آن برای مخاطب میباشد. این تجربه انگیزهاش را برای ادامه فعالیت حرفهای در این زمینه افزایش داد.
تهیهکننده «ایساتیس» ارتباط عمیق انسان با سرزمین را از مضامین محوری فیلم عنوان کرد و گفت که یزد به عنوان نمونهای از یک شهر، نشاندهنده تعامل مثبت انسان با محیط است.
صحرایی منبع ارتباط عاطفی مردم یزد با سرزمینشان را از سوابق تاریخی، زندگی روزمره، و باورهای آنها دانست و به انتخاب چهار عنصر برای روایت فیلم اشاره کرد. این عناصر هر یک نمایانگر بخشی از داستان یزد هستند و نشاندهنده تلاشهای فرهنگی و طبیعی مردمان این منطقه هستند.
وی همچنین بر ارزشهای مستند تأکید کرده و عنوان کرد که یزد به عنوان موجودی زنده، با پیوند گذشته، حال و آینده خود، یک تجربه انسانی را ارائه میدهد.
صحرایی موفقیت «ایساتیس» در دریافت جایزه بهترین فیلم مستند از فستیوال «جوایز پارسی» را مهم دانست و بیان کرد که این موفقیت نشاندهنده توانمندی روایت داستانی صحیح از تاریخ و زندگی مردم ایران است. او بر این باور بود که چنین موفقیتهایی نتیجه همکاری، خلاقیت و تلاش گروه تولیدی است.
این تهیهکننده در پایان افزود که موفقیتهای بومی و انسانی باید با نگرش صحیح و زبان هنرمندانه ارائه شوند تا بتوانند مرزهای جغرافیایی را فراتر ببرند.**یزد؛ تجربهای فراتر از مشاهده**
راحیل صحرایی، کارگردان فیلم «ایساتیس»، در گفتگو با خبرنگاران به بازخوردهای مثبت تماشاگران پس از نمایش این اثر اشاره کرد و گفت: به باور او، مهمترین دستاورد این فیلم این بوده که مخاطبان توانستند به شکلی موثر با فضای شاعرانه و نگاه نوین آن ارتباط برقرار کنند. یزد بهعنوان نه تنها یک شهر تاریخی بلکه مکانی زنده با فرهنگ و تجربههای عمیق انسانی نمایان شد.
وی همچنین توضیح داد که در واکنشهای مخاطبان، توجه خاصی به شیوه روایت فیلم و به کارگیری چهار عنصر اصلی آب، باد، خاک و آتش برای بیان داستان شهر وجود داشت. این نحوه روایت، توانست توانمندیهای احساس و جهان درونی یزد را به نمایش بگذارد و از تماشاگران بخواهد که فراتر از اطلاعات تاریخی به اثر نگریسته و به احساسات آن نزدیک شوند.
دریافت جایزه بهترین فیلم مستند از جشنواره «جوایز پارسی» نشاندهنده موفقیت این رویکرد در برقراری ارتباط با مخاطبان است. صحرایی خاطرنشان کرد که مباحث و نقدها پیرامون آثار هنری به رشد سینمای مستند کمک شایانی میکند.
**نگاه جدید به تهیهکنندگی**
این کارگردان در مورد آینده حرفهای خود در عرصه تهیهکنندگی تاکید کرد که تجربه «ایساتیس» به او انگیزهای تازه برای ادامه این مسیر بخشید. همکاری نزدیک وی با این پروژه از مراحل پژوهش تا تولید، درک عمیقتری از مسئولیتهای تهیهکننده به او اعطا کرد.
صحرایی توضیح داد که تهیهکنندگی در سینمای مستند فراتر از مدیریت اجرایی است و به حمایت از ایدههای ارزشمند و فراهم کردن شرایط مناسب برای شکلگیری آن مرتبط میباشد.
**چالشهای موجود در سینمای مستند**
صحرایی به چالشهای موجود در تولید مستند اشاره کرد و گفت که در دنیای امروز، تأمین منابع و زمان کافی برای تولید و پژوهش به خصوص در زمینه مستند بسیار حائز اهمیت است. همچنین، باید به مسیرهای مناسب برای نمایش و توزیع آثار توجه ویژهای داشت.
وی بر این نکته تاکید کرد که یکی از چالشهای عمده در این حوزه، ایجاد شرایطی است که یک ایده بتواند از مرحله شکلگیری تا رسیدن به مخاطب به درستی پیش برود. تأمین بودجه، نیاز به زمان و صبر در فرآیند تولید و اهمیت دیدهشدن آثار در بین مخاطبان از دیگر نکات مطرح شده توسط او بود.
**ظرفیتهای بومی در سینمای مستند**
راحیل صحرایی در نهایت به ظرفیتهای بومی سینمای مستند ایران اشاره کرد و خاطر نشان کرد که برای موفقیت در عرصه بینالمللی، تولید آثاری با روایتی مستقل و دغدغهمند ضروری است. او بر این نکته تاکید کرد که فیلمها باید بتوانند از موضوعات بومی خود، تجارب جهانی خلق کنند.
به گفته وی، برنامهریزی مناسب برای نمایش و معرفی جهانی فیلمها به اندازه کیفیت تولید اهمیت دارد و آثار ارزشمند برای دیده شدن نیازمند مسیری حرفهای و هدفمند در بازارهای فیلم و جشنوارهها هستند.
