**وضعیت بازار مسکن ایران در رکود تورمی و افزایش قیمتها**
به گزارش خبرآنلاین، بازار مسکن کشور به حالت رکود تورمی ادامه میدهد و قیمتها به طور تدریجی افزایش یافتهاند. یکی از نشانههای بارز این وضعیت، رشد قیمتهای اسمی مسکن همزمان با کاهش قیمت واقعی آن است که با توجه به تورم عمومی محاسبه میشود.
بر اساس گزارشی از تسنیم، در حال حاضر، بازار مسکن به گونهای پیش میرود که دیگر نمیتواند به عنوان حفاظتی برای ارزش سرمایه عمل کند و قدرت خرید خانوارها به شکل چشمگیری افت کرده است.
اگرچه مراجع رسمی مانند بانک مرکزی و وزارت راه و شهرسازی مدتهاست گزارشی از تحولات بازار مسکن منتشر نکردهاند، اما فعالان بازار در تهران معتقدند میانگین قیمت اسمی هر متر مربع در سال ۱۴۰۴ به حدود ۱۱۰ تا ۱۲۵ میلیون تومان رسیده که این نشاندهندهی رشد ۱۰ تا ۲۰ درصدی نسبت به ابتدای سال جاری است.
در نواحی بالاشهر تهران، قیمت واحدهای نوساز ممکن است به ۴۵۰ میلیون تومان برسد که افزایشی قابل توجه به حساب میآید. مشاوران املاک تأکید دارند که با این قیمتهای اسمی، هیچ معاملهای در بازار صورت نمیگیرد.
فرشید پورحاجت، دبیر کانون سراسری انبوهسازان، در تحلیل وضعیت کنونی بازار مسکن اظهار داشت که نشانههایی از تحرک در هر دو حوزه تولید و معاملات مشاهده میشود. وی اشاره کرد که رکود بازار در حال تغییر است و خریداران به طور نسبی نسبت به فصل گذشته کمتر بیمیلی نشان میدهند.
پورحاجت ادامه داد که این تغییرات ممکن است ناشی از سیاستهای عدم مداخله دولت باشد. وی بیان کرد که قیمتها در بخش زمین مطابق با نرخ تورم بالا رفتهاند و افزایش قیمت در واحدهای آپارتمانی جدید، کمتر از رشد قیمت زمین است، اما احتمال جهش قیمت در این بخش وجود دارد.
وی به افزایش هزینههای ساخت مسکن اشاره کرد و گفت که هزینههای جاری، نرخ خدمات مهندسی و قیمت زمین همگی در حال افزایش هستند و قیمت عرضهشده تقریباً معادل با قیمت تمامشده تولیدکنندگان است.
عوامل مختلفی از جمله فشار هزینهای موجب میشود که سازندگان قیمتهای اسمی را بالا نگهدارند تا از زیان در شرایط اقتصادی کنونی جلوگیری کنند. در این رکود تورمی، پیشبینی میشود قیمت اسمی به آرامی افزایش یابد، هرچند که قدرت خرید مردم به شدت کاهش یافته و قیمت واقعی معاملات ممکن است افت کند.
بر اساس نظر فعالان بازار مسکن، شرایط برای ورود مصرفکنندگان به این بازار بهبود یافته و آنها میتوانند با چانهزنی، واحدهایی متناسب با بودجه خود را خریداری کنند. با این حال، سرمایهگذاری در این بخش در حال حاضر ریسکهای خاص خود را دارد و به نظر نمیرسد که بازار به عنوان پناهگاهی مطمئن برای حفظ سرمایهها عمل کند.
