**گزارش خبرگزاری: اهمیت نفت ایران در بازار جهانی**
با نزدیک شدن قیمت نفت برنت به مرز 90 دلار، کارشناسان بازار انرژی به نقش کلیدی نفت ایران در بازار جهانی اشاره دارند. این اهمیت تنها به میزان صادرات محدود نمیشود، بلکه به خصوصیات شیمیایی و قابلیتهای پالایشی این نفت نیز بستگی دارد.
در صنعت نفت، همه انواع نفت خام مشابه نیستند. ترکیب هیدروکربنی هر نوع نفت، تاثیر مستقیمی بر هزینه و بازدهی فرآوری آن به محصولات مختلفی مانند بنزین و گازوئیل دارد. یکی از مهمترین شاخصها در این زمینه، «درجه گرانروی API» است که نشاندهنده سبک یا سنگین بودن نفت خام به شمار میرود.
بر اساس اظهارات کارشناسان، نفت خام سبک ایران دارای درجه API بین 33 تا 36 و میزان گوگرد حدود 1.3 تا 1.5 درصد است. این ترکیب به عنوان «ترکیب بهینه» برای پالایشگاهها شناخته میشود و امکان تولید انواع مختلف فرآوردههای نفتی را با هزینهای معقول فراهم میکند.
در مقابل، نفت سنگین ونزوئلا موسوم به «مِری» با درجه API حدود 16 و گوگرد 3 تا 5 درصد، نیازمند استفاده از واحدهای پالایشی پیشرفته است، که تنها تعداد محدودی از پالایشگاهها قادر به فرآوری مقرون به صرفه آن هستند.
نفت «وست تگزاس اینترمدیت» آمریکا (WTI) نیز با درجه API 39 تا 40 و گوگرد کمتر از 0.25 درصد، به طور نسبی سبک محسوب میشود. با اینکه فرآوری آن آسانتر است، برای پالایشگاههای پیچیده که به نفتهای متوسط نیاز دارند، به تنهایی کافی نیست و معمولاً باید با نفتهای سنگینتر ترکیب شود.
تحلیلگران بر این باورند که نفت ایران در نقطه میانی طیف نفتهای خام جای دارد و به همین دلیل با زیرساختهای پالایشی بسیاری از کشورهای جهان سازگاری خوبی دارد.
همچنین کارشناسان بر این نکته تأکید میکنند که اهمیت تنگه هرمز تنها به مقدار نفت عبوری از آن محدود نیست. بخش زیادی از نفتی که از این مسیر عبور میکند، دارای مشخصاتی است که برای پالایشگاههای جهانی بهینه تلقی میشود. این موضوع در شرایط اختلال در عرضه میتواند تأثیر قابلتوجهی بر کارایی سیستم پالایشی جهانی داشته باشد.
