به گزارش خبرآنلاین، روزنامه خراسان به تحلیل شرایط بازار نفت پرداخته و از نظرات مختلف کارشناسان درباره نقش چین در این بازار خبر داده است. به عقیده برخی تحلیلگران، چین با کاهش عمدی واردات نفت و مدیریت تقاضا، توانسته از ورود به بحران شدید جلوگیری کند. این موضوع سوالاتی را برای سیاستگذاران ایرانی ایجاد کرده است؛ آیا چین با این تدابیر، فشارهای ایران در تنگه هرمز را خنثی کرده است؟
برای درک بهتر این موضوع، باید دیدگاههای متفاوتی درباره رفتار چین مورد بررسی قرار گیرد.
**نگاه اول: چین به عنوان ناظم بازار**
برخی تحلیلگران، چین را به عنوان قدرت جدید بازار نفت معرفی میکنند؛ کشوری که با کاهش ۴ تا ۶ میلیون بشکهای واردات، قیمتها را کنترل کرده و به این ترتیب از فروپاشی بازارهای صادراتی خود در اروپا و آسیا جلوگیری کرده است. در این تحلیل، چین به عنوان بزرگترین مصرفکننده، بازی ایران را تحت تأثیر قرار داده است.
**نگاه دوم: انقباض اجباری**
در مقابل، تحلیلهایی که بیشتر واقعبینانه هستند، معتقدند کاهش تقاضای چین ناشی از یک واکنش اجباری به مشکلات موجود در عرضه بوده و نه یک انتخاب استراتژیک. چین با ناپایداری در عرضه نفت، به خصوص از مسیر ایران و خلیج فارس، مواجه شده و ناچار به کاهش واردات خود شده است. این کشور ترجیح داده تا از رقابت شدید برای جذب محمولههای نایاب دوری کند، چرا که خرید نفت در قیمتهای بالا میتوانست به زیان پالایشگاههایش منجر شود.
**انتقال بحران به بازار فرآوردهها**
کاهش تقاضای چین پیامدهایی نیز به دنبال داشته است. یکی از تحلیلگران حوزه انرژی بیان کرده که چین به دلیل این کسری، باید از ظرفیت پالایش و صادرات فرآوردههای خود بکاهد، که نتیجه آن انتقال بحران از بازار نفت خام به بازار فرآوردهها است. به طوری که قیمت سوخت در بازارهای کلیدی مانند سنگاپور و اوراسیا افزایش یافته است.
**فرسایش منابع در طول زمان**
نکتهای که برای سیاستگذاران حائز اهمیت است، این است که وضعیت کنونی چین در میانمدت پایدار نیست. ذخایر استراتژیک این کشور به طور نامحدود نیست و کاهش ظرفیت پالایشی میتواند منجر به مشکلات اقتصادی و کمبود سوخت شود.
در نهایت، میتوان نتیجهگیری کرد که کاهش تقاضای چین ناشی از شرایط اقتصادی و نه به منظور آسیب زدن به ایران صورت گرفته است. این تغییر در تقاضا به نوعی روند سنتی تأثیر تنشها بر بازار را به شیوهای تدریجی تغییر داده و نشاندهنده فشار اقتصادی بر چین است. در حال حاضر، با افزایش قیمت نفت به بیش از ۱۰۰ دلار، تأثیرات این موضوع بیشتر نمایان شده است.
