**تحقیقات جدید ارتباط میکروپلاستیکهای استنشاقی با سرطان ریه را نشان میدهد**
بر اساس گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، مطالعهای جدید نشان میدهد که حدود ۶۶ درصد از بیماران مبتلا به سرطان ریه، میکروپلاستیکهای قابل شناسایی در نمونههای مایع ریه خود دارند. این در حالی است که این عدد برای افراد بدون سرطان ریه ۴۶ درصد است.
به گفته محققان، بیماران مبتلا به سرطان ریه، احتمال بیشتری برای داشتن بارهای سنگینتر میکروپلاستیک در ریههای خود دارند. دکتر «لیاس دیماس»، پزشک متخصص تنفس از دانشگاه دوبلین، بیان کرد که نتایج این مطالعه نشاندهنده قابلیت شناسایی میکروپلاستیکهای استنشاقی در ریهها است.
وی افزود که کاهش آلودگی پلاستیکی در محیط ممکن است اثرات مثبتی فراتر از سلامت انسان و اکوسیستمها داشته باشد. در توضیحات بیشتر، محققان گفتند که میکروپلاستیکها میتوانند به عمق ریهها نفوذ کنند.
دیماس به این نکته اشاره کرد که با وجود تبدیل میکروپلاستیکها به بخش جداییناپذیر از محیط زیست، اطلاعات کمی درباره تأثیرات آنها بر روی انسان وجود دارد. او تأکید کرد که لازم است بدانیم این ذرات چه سرنوشتی در بدن پیدا میکنند و آیا میتوانند به بیماریها ارتباط داشته باشند.
برای این مطالعه، ۱۰۰ بیمار که تحت برونکوسکوپی در بیمارستان دانشگاه لاریسا در یونان قرار داشتند، انتخاب شدند. این رویکرد شامل استفاده از لولهای نازک برای بررسی ریهها و جمعآوری نمونهها بود.
از میان ۱۰۰ بیمار، ۵۰ نفر پس از بررسیها به سرطان ریه مبتلا شدند. تجزیه و تحلیلها نشان داد که ۷۰ درصد بیماران میکروپلاستیکهای قابل شناسایی در مایع شستشوی ریه یا بافت داشتهاند و بیماران مبتلا به سرطان، بار میکروپلاستیک بیشتری در ریههای خود داشتند.
همچنین دریافتند که افرادی با بارهای سنگینتر میکروپلاستیک، دو برابر بیشتر در معرض تومورهای ریه هستند. محققان بر این باورند که برای فهم بهتر نقش این ذرات در بیماریهای ریوی، از جمله سرطان، نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد.
انواع رایج پلاستیکهای شناساییشده در ریهها شامل پلیپروپیلن و پلیاتیلن بود که به طور گسترده در محصولات روزمره استفاده میشوند. دیماس اظهار کرد که این مطالعه نمیتواند بهطور قطع دلیل وجود میکروپلاستیکهای بیشتر در بیماران مبتلا به سرطان ریه را مشخص کند، اما تأثیرات آنها بر التهاب و بیولوژی بدن قابل بحث است.
وی خاطرنشان کرد که این یافتهها سؤالات مهمی برای تحقیقهای آینده ایجاد میکند و بررسیهای آزمایشگاهی بیشتری برای درک بهتر اثرات میکروپلاستیکها آغاز شده است. تیم تحقیق همچنین مشغول تحلیل نمونههایی از بیماران مبتلا به بیماریهای ریوی برای بررسی تأثیر میکروپلاستیکها در ایجاد اسکار ریه و پیشرفت بیماری است.
