**آلودگی هوا و تأثیرات آن بر فعالیت بدنی و سلامت قلب**
در گفتگو با رضا روان پارسا، متخصص قلب و عروق، وی به تأثیرات منفی آلودگی هوا بر سلامتی اشاره کرد. به گفته وی، این معضل موجب کنار گذاشتن برنامههای پیشگیری و درمان بیماریهای قلبی، به ویژه فعالیت بدنی منظم، در کلانشهرها، از جمله تهران شده است. نگرانیها در مورد آسیبهای ناشی از ورزش در شرایط آلوده، افزایش یافته است.
روان پارسا با استناد به گزارشهای وزارت بهداشت و سازمان حفاظت محیط زیست، اعلام کرد که در بعضی از کلانشهرهای ایران، روزهای «هوای ناسالم» برای گروههای حساس بیش از ۱۰۰ روز در سال را شامل میشود. همچنین، سازمان جهانی بهداشت به ارتباط آلودگی هوا با میلیونها مرگ زودرس اشاره کرده، که بخش زیادی از آن به بیماریهای قلبی و عروقی مربوط میشود. وی هشدار داد که کمتحرکی نیز از عوامل خطرساز اصلی بیماریهای قلبی به شمار میآید و حذف ورزش بهانهای برای آلودگی هوا، میتواند خطرات بیشتری را به همراه داشته باشد.
این متخصص یادآور شد که ایجاد دوگانگی «ورزش یا سلامت» در شرایط آلودگی هوایی اشتباه است. مطالعات نشان میدهند که افراد با فعالیت بدنی منظم و کنترلشده، حتی در شهرهای آلوده، کمتر در معرض بیماریهای قلبی و مرگومیر قرار دارند. بهعبارت دیگر، فواید ورزش منظم در بسیاری از موارد بیشتر از خطرات موقتی آلودگی است.
روان پارسا بر این نکته تأکید کرد که هدف باید تطبیق ورزش با شرایط جوی باشد. در روزهای با آلودگی بالا، پیشنهاد میشود که افراد فعالیت بدنی را به فضاهای بسته منتقل کنند. وی اشاره کرد که ورزش لزوماً بهمعنای دویدن در محیطهای شلوغ نیست و تمرینات نسبتاً سبک میتوانند جایگزین مناسبی باشند.
اگر فعالیت بدنی در فضای باز ادامه یابد، زمان و مکان آن بسیار مهم است. ساعات ابتدایی صبح یا پس از بارش باران معمولاً به آلودگی کمتری منجر میشود. انتخاب مکانهای سبز دور از خیابانهای شلوغ نیز میتواند مفید باشد. وی افزود که شدت ورزش در این شرایط باید متوسط باشد و تمرینات سنگین باید به روزهای سالم موکول شود.
روان پارسا تأکید کرد که بیماران قلبی نباید آلودگی هوا را دلیلی برای کنار گذاشتن فعالیت بدنی قرار دهند. بلکه باید به آن بهعنوان فرصتی برای هوشمندتر ورزش کردن نگاه کنند. حتی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی منظم میتواند تأثیرات مثبت فراوانی بر کنترل فشارخون و خطر سکته قلبی داشته باشد.
این فوق تخصص آنژیوپلاستی در پایان بیان کرد که آلودگی هوا یک مشکل ساختاری و اجتماعی است؛ اما کمتحرکی یک انتخاب فردی محسوب میشود. تا زمانی که هوا در شهرها بهبود نیابد، بهترین تصمیم برای حفظ سلامت قلب این است که ورزش را متناسب با شرایط ادامه دهیم و توجه داشته باشیم که قلب سالم نیاز به حرکت، حتی در هوای آلوده دارد.
