به گزارش خبرگزاریها، در روز جمعه ۱۴ مرداد ۱۳۵۶، اسدالله علم با ارسال نامهای به شاه، از سمت خود به عنوان وزیر دربار استعفا داد و به این ترتیب از فعالیتهای سیاسی در ایران کنارهگیری کرد. متن استعفای او شامل درخواست وی برای کنارهگیری به دلیل مشکلات سلامتی و تمایل به حفظ مقام غلامی در دربار بود.
علم در نامهاش خطاب به شاه تاکید کرده بود که به دلیل بیماری قادر به انجام وظایفش نیست و با احترام از شاه درخواست کرده بود که اگر صلاح دانسته شود، از مقام خود کنارهگیری کند. این نامه نهایتا در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۳۵۶ در رسانهها منتشر شد.
در پاسخ، شاه چهار روز بعد به تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۵۶ طی نامهای استعفای علم را پذیرفت و ابراز تاسف کرد که او بهخاطر کسالت نمیتواند به انجام وظایفش ادامه دهد. شاه ضمن تقدیر از خدمات علم، او را به عنوان یکی از خدمتگزاران صدیق خود معرفی کرد.
این رویدادها به وضوح نشاندهنده تغییرات ساختاری در سیاست ایران در آن زمان بود و واکنشهای طرفین نشاندهنده روابط پیچیده در دربار سلطنت ایران بود.
