در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۶۹، نخستین دستگاه خودپرداز عمومی ایالات متحده در شعبه بانک Chemical Bank واقع در راکویل سنتر نیویورک به راه افتاد. این دستگاه به مشتریان امکان برداشت پول نقد را فراهم کرد و به تدریج نحوه انجام خدمات بانکی را متحول نمود، بهطوریکه نیاز به مراجعه حضوری به بانک برای بسیاری از تراکنشهای روزمره کاهش یافت.
قبل از این اختراع، ایده دستگاههای خودپرداز پول در برخی کشورها مورد آزمایش قرار گرفته بود، اما دان وتزل، مدیر شرکت Docutel در دالاس به عنوان یکی از پیشگامان این فنآوری شناخته میشود. گفته میشود که ایده اولیه این دستگاه در حین انتظار در صف بانک شکل گرفت. نخستین دستگاه در سال ۱۹۶۹ فقط امکان برداشت پول نقد را داشت، ولی از سال ۱۹۷۱، نوعی از خودپردازها با قابلیتهای اضافی مانند نمایش موجودی حساب نیز معرفی شدند.
خودپردازها به مرور زمان ازبانکها فراتر رفته و در مکانهای عمومی مانند پمپبنزینها، فروشگاههای کوچک و حتی در ایستگاههای تحقیقاتی در قطب جنوب نصب شدند. این فنآوری در دهه ۱۹۸۰ به طرز چشمگیری گسترش یافت و بسیاری از وظایف سنتی بانکداران را بر عهده گرفت.
اما با افزایش استفاده از خودپردازها، چالشهای تازهای از جمله کارمزدهای برداشت، سرقت و کلاهبرداریهای دیجیتال به وجود آمد. در پاسخ به این مسائل، برخی شهرها و ایالتها در ایالات متحده اقدام به وضع قوانین امنیتی جدید کردند، از جمله قانون ایمنی خودپردازهای نیویورک در سال ۱۹۹۶ که ایجاب میکرد به بانکها امکاناتی مانند دوربینهای نظارتی و ورودیهای امن نصب کنند.
امروزه، خودپردازها به یکی از رایجترین و ضروریترین ابزارهای خدمات بانکی در سطح جهان تبدیل شدهاند.
