**افتتاح تونل مانش: پیوندی تاریخی میان بریتانیا و اروپا**
به گزارش خبردونی، در 16 اردیبهشت 1373 (6 مه 1994) و به ریاست ملکه الیزابت دوم انگلستان و فرانسوا میتران، رئیسجمهور فرانسه، تونل ریلی زیر کانال مانش بهطور رسمی افتتاح گردید. این پروژه برای نخستین بار از عصر یخبندان، بریتانیا را به سرزمین اصلی اروپا متصل کرد.
تونل مانش، که به نام «چانل» نیز شناخته میشود، فولکستون در انگلستان را به کوکل در فرانسه متصل میکند و فاصله 31 مایلی را تنها در 35 دقیقه طی مینماید، بهطوریکه اکنون زمان سفر میان لندن و پاریس به دو ساعت و نیم کاهش یافته است.
این تونل به عنوان طولانیترین تونل زیرآبی جهان، 23 مایل زیر آب امتداد دارد و میانگین عمق آن 150 فوت زیر بستر دریا است. روزانه حدود 30 هزار نفر، به همراه 6 هزار خودرو و 3500 کامیون، با استفاده از قطارهای مسافری، شاتل و باری از این تونل عبور میکنند.
برای ساخت دو تونل ریلی و یک تونل خدماتی، میلیونها تن خاک جابهجا شده و در اوج ساختوساز، 15 هزار نفر در این پروژه مشغول به کار بودند. متأسفانه، در این عملیات ده نفر جان خود را از دست دادند.
نخستین طرح برای ساخت تونل زیر کانال مانش را آلبرت ماتیو، مهندسی زودرس در سال 1802 ارائه داد. تلاشهای جدیتر در این زمینه از سوی سرهنگ بوماونت در سال 1880 آغاز شد، اما پروژههای قبلی هیچگاه به موفقیت پروژهای که در ژوئن 1988 کلید خورد، دست نیافتند.
هزینه 16 میلیارد دلاری پروژه دو برابر برآورد اولیه بود و تکمیل آن یک سال از برنامه عقب افتاد. پس از آغاز بهرهبرداری، شرکت یوروتونل با زیانهای زیادی مواجه شد که به یکی از بزرگترین زیانها در تاریخ شرکتهای بریتانیایی بدل گردید. در نهایت، با کمک بانکها و تبدیل میلیاردها پوند وام به سهام، تونل از ورشکستگی نجات یافت و در سال 1999 برای نخستین بار سود خالص گزارش کرد.
در نوامبر 1996، یک آتشسوزی در داخل تونل موجب توقف تردد باری به مدت شش ماه شد، اما هیچکس در این حادثه آسیب جدی نبیند. همچنین در سال 1996، انجمن مهندسان عمران آمریکا این تونل را به عنوان یکی از «هفت شگفتی دنیای مدرن» معرفی کرد.
