**تاریخنگاری: مداخله آمریکا در جنگ کره**
در تاریخ ۲۷ ژوئن 1950 (۶ تیر ۱۳۲۹)، هری اس. ترومن، رئیسجمهور وقت ایالات متحده، اعلام کرد که دستور اعزام نیروهای هوایی و دریایی این کشور به کره جنوبی را صادر کرده است. هدف از این اقدام حمایت از کره جنوبی در برابر تهاجم کره شمالی، که تحت نفوذ کمونیسم قرار داشت، اعلام شد. ترومن تأکید کرد که این عملیات در راستای اجرای قطعنامه سازمان ملل هدفگذاری شده که خواستار پایان درگیریها و همچنین جلوگیری از گسترش کمونیسم در آسیا است.
پیشینه تقسیم کره به دو منطقه به کنفرانس یالتا بازمیگردد، جایی که ایالات متحده، شوروی و بریتانیا توافق کردند که این کشور را به دو ناحیه تقسیم کنند. در سال ۱۹۴۸، جمهوری دموکراتیک خلق کره بهعنوان دولتی کمونیستی در شمال تأسیس شد و جمهوری کره به عنوان دولتی دموکراتیک در جنوب شکل گرفت. تا سال 1949، بیشتر نیروهای آمریکایی و شوروی از شبهجزیره کره خارج شدند.
در بامداد ۲۵ ژوئن 1950، ۹۰ هزار نیروی کره شمالی بدون اعلام قبلی به کره جنوبی حمله کردند. این حمله موجب غافلگیری نیروهای جمهوری کره شد و آنان را مجبور به عقبنشینی کرد. در پی این اتفاق، شورای امنیت سازمان ملل بهسرعت جلسهای اضطراری تشکیل و قطعنامهای به تصویت رساند که به توقف فوری خصومتها و عقبنشینی نیروهای کره شمالی درخواست میکرد. غیبت شوروی در این جلسه به آنها اجازه داد تا بدون مداخله، این قطعنامه را به تصویب برسانند.
ترومن در ۲۷ ژوئن به ملت آمریکا اعلام کرد که طبق تصمیمگیری اتخاذ شده، کشورش در این مناقشه مداخله خواهد کرد. او همچنین اشاره کرد که شوروی بهطور ضمنی به حمله کره شمالی رضایت داده است. با وجود نگرانیها از تشدید تنشها میان ایالات متحده و شوروی، اقدام ترومن با واکنش مثبت کنگره و افکار عمومی مواجه شد.
در روز بعد، شورای امنیت قطعنامهای پیشنهاد کرد که استفاده از زور علیه کره شمالی را مجاز میدانست. ترومن در ۳۰ ژوئن با اعزام نیروهای زمینی به کره موافقت کرد و به دنبال آن، نیز ژنرال داگلاس مکآرتور بهعنوان فرمانده تمامی نیروهای سازمان ملل منصوب شد.
در ماههای اولیه جنگ، نیروهای سازمان ملل به رهبری ایالات متحده بهسرعت پیشروی کردند تا اینکه در اکتبر 1950، پیوستن نیروهای چین به جنگ موجب عقبنشینی متحدین شد. در آوریل 1951، پس از آنکه مکآرتور بهطور علنی تهدید به بمباران چین کرد، ترومن او را برکنار کرد. تا می 1951، درگیریها در خط ۳۸ درجه متوقف شد و این خط بهعنوان خط نبرد تا پایان جنگ باقی ماند. مذاکرات صلح بهمدت دو سال ادامه یافت و در نهایت در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳، توافقی امضا شد.**امضای قرارداد آتشبس و پایان جنگ کره**
با امضای قرارداد آتشبس، جنگ کره به پایان رسید و مرزهای تعیین شده در سال ۱۹۴۵ مجدداً تثبیت شدند. این در حالی است که در طول این جنگ، تخمین زده میشود حدود ۱۵۰ هزار سرباز از کره جنوبی، ایالات متحده و دیگر کشورهای عضو سازمان ملل جان باختهاند و تا یک میلیون غیرنظامی کرهای نیز جان خود را از دست دادهاند. در طرف دیگر، تعداد کشتههای سربازان کمونیست تقریبا ۸۰۰ هزار نفر و تلفات غیرنظامیهای کره شمالی بیش از ۲۰۰ هزار نفر برآورد میشود.
تعداد اولیه تلفات نیروهای آمریکایی که به ۵۴٬۲۴۶ کشته اعلام شده بود، با جنجالهایی همراه بود. در سال ۲۰۰۰، پنتاگون تأیید کرد که این آمار شامل تمام سربازان آمریکایی که در زمان جنگ کره در هر نقطه از دنیا کشته شدهاند، بوده است. به عنوان مثال، هر سرباز آمریکایی که از ژوئن ۱۹۵۰ تا ژوئیه ۱۹۵۳ در حادثهای غیرنظامی جان میباخت، نیز جزء تلفات جنگ محسوب میشد. در صورت کسر این موارد، آمار کشتهشدگان آمریکایی در میدان نبرد جنگ کره به ۳۶٬۵۱۶ نفر کاهش مییابد.
منبع: www.history.com
