**تحلیل خبر: شکستن رمزهای ارتش آلمان در دوران جنگ**
در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۴۱ (معادل ۶ تیر ۱۳۲۰)، رمزنگاران بریتانیایی موفق شدند به شکستن رمزهای سری ارتش آلمان بپردازند، که به منظور هدایت عملیات نظامی خود در جبهه شرقی در اتحاد جماهیر شوروی به کار میرفت.
پیشتر، کارشناسان بریتانیایی و لهستانی توانسته بودند تعدادی از رمزهای دستگاه «اِنیگما» را برای جبهه غربی رمزگشایی کنند. این دستگاه که پیچیدهترین ابزار رمزنگاری آلمانیها محسوب میشد، در سال ۱۹۱۸ توسط آرتور شربیوس اختراع شد و در ابتدا برای مقاصد تجاری طراحی گردید. اما ارتش آلمان با هدف استفاده در جنگ، سیستم آن را به گونهای تنظیم کرد که نشکستنی تصور میشد؛ با این حال، این تصور نادرست بود.
آلن تورینگ، یکی از رمزگشاهای مستقر در بلچلی پارک، ماشینی به نام «بمبه» طراحی کرد که قادر به شکستن کدهای اِنیگما بود. اولین نمونه آزمایشی این ماشین که به «ویکتوری» معروف بود، در بهار ۱۹۴۰ راهاندازی شد.
بریتانیاییها توانسته بودند نخستین کد اِنیگما را در زمان حمله آلمان به لهستان و همچنین بسیاری از پیامهای ارسالی در طول اشغال هلند و فرانسه، رمزگشایی کنند. با آغاز حمله آلمان به روسیه، متفقین به شدت به این اطلاعات نیازمند بودند تا پیامهای رمزگذاری شده در جبهه شرقی را رهگیری نمایند.
پس از موفقیت اولیه در ۲۷ ژوئن، طی سال بعد، بریتانیاییها به تدریج به رمزگشایی انواع مختلفی از رمزهای این دستگاه پرداختند که هر یک اطلاعات مهمتری نسبت به قبلی را فاش میکردند. یکی از این پیامها تحت عنوان «وِیزِل» شناخته میشد و اطلاعات حیاتی را در زمینه استراتژیهای نظامی آلمان در اختیار متفقین قرار میداد. این پیامها به طور منظم به ستاد شوروی ارسال و اطلاعات درباره کشتار اسرای روسی و قربانیان اردوگاههای کار اجباری نیز به لندن منتقل میشد.
تورینگ توانسته بود بهخصوص کدهای استفاده شده توسط زیردریاییها (U-boats) برای حمله به مسیرهای کشتیرانی در اقیانوس اطلس شمالی را شکسته و اطلاعات مؤثری به دست آورد.
منبع: history.com
