وبسایت خبری
خبردونی

**تاریخچه نخستین قرنطینه جهان در راگوزا**

به گزارش خبرگزاری‌ها، هر نسل به یاد می‌آورد که کدام بحران بهداشتی زندگی آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده است؛ برای امروزه، بیماری کووید-19 در سال 2020 این تجربه را رقم زد. اما برای مردم شهر راگوزا، که اکنون به نام دوبروونیک شناخته می‌شود، سال 1348 و شیوع بیماری طاعون معروف به «مرگ سیاه» در یادها نقش بسته است. این بحران بهداشتی به زودی به دیگر نقاط اروپا نیز گسترش یافت و سطح زندگی در راگوزا را تا مرز خالی شدن از سکنه پیش برد.

این بیماری در سه دهه بعد به‌طور مکرر بازگشت و مقامات شهر را مجاب کرد تا تدبیراتی اتخاذ کنند که پیش از آن بی‌سابقه بود. در روز 27 ژوئیه 1377، قانون‌گذاران راگوزا اقدام به اعلام نخستین قرنطینه تاریخ بشر کردند.

براساس این تصمیم، افرادی که از مناطق آلوده به طاعون وارد شهر می‌شدند، ملزم به توقف در دروازه شهر بودند و بایستی قبل از ورود به مدت 30 روز (که بعدها به 40 روز افزایش یافت) در انزوا به سر می‌بردند. این دوره قرنطینه یا در جزیره‌ای غیرمسکونی نزدیک مرکان انجام می‌شد یا در شهر کاوتات. همچنین کشتی‌ها به منظور اطمینان از عدم آلودگی ملزم به لنگر انداختن در فاصله‌ای دور از ساحل بودند و ساکنین نیز اجازه نزدیک شدن به آن‌ها را نداشتند.

این قوانین در کتابی به نام «لیبر ویرِدیس» ثبت شده که هنوز هم در بایگانی دوبروونیک موجود است. واژه «قرنطینه» از کلمه ایتالیایی quaranta به معنای 40 به‌وجود آمده است.

این تصمیمات به صورت شگفت‌آوری پیشرو بودند. مشاوران راگوزا احتمال خطر انتقال بیماری از افراد به ظاهر سالم را درک کرده بودند؛ بینشی که سال‌ها پیش از مطرح شدن نظریه میکروب‌ها شکل گرفته بود.

متخلفان از مقررات قرنطینه با مجازات‌های سنگینی مواجه می‌شدند که شامل داغ کردن بدن با میله‌های آهنی یا بریدن گوش یا بینی بود. برای جمهوری که معیشت خود را به تجارت وابسته می‌دید، این تصمیم ریسک بالایی داشت. خاک نامناسب راگوزا برای کشت محصولات غذایی، باعث می‌شد تا غلات از سیسیل و سرزمین شام وارد شوند، که طاعون همراه با آن‌ها به شهر می‌رسید. بنابراین، به جای بستن بندر، مدیریت بحران به راه‌اندازی یک اداره ثبت بهداشت، ارسال قایق‌های گشتی به جزیره قرنطینه و بررسی فردی بیماران پرداخته شد.

این اقدامات مؤثر واقع شدند و راگوزا موفق شد 44 سال بدون ثبت حتی یک مورد طاعون را سپری کند و از شیوع‌هایی که به دیگر مناطق آسیب شدید وارد کرده بودند، محفوظ بماند. نظام بهداشتی راگوزا پیش از این بود که میلان و ونیز اقدامات مشابهی را به‌کار ببرند و به‌طور جدی در گسترش این ایده در دنیا نقش‌آفرینی کرد.

منبع: britannica.com

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *