کتاب «در معیت پرزیدنت» نوشته عبدالجواد موسوی، گزارشی از سفرهای حسن روحانی، رئیسجمهور پیشین ایران، به همراهی با او را ارائه میدهد. موسوی در این اثر به تفصیل به سفرهای روحانی به استانهای خوزستان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان پرداخته و با لحن صمیمانه و انتقادی خود، برخی نکات خواندنی و آموزنده را مطرح کرده است. هرچند در برخی مواقع لحن او کمی تند و غیرصمیمی به نظر میرسد.
موسوی، در این سفرنامه، به معاشرت با خبرنگاران و کارمندان نهاد ریاستجمهوری اشاره کرده و شخصیتهای مختلف را با جزئیات توصیف میکند. این کتاب به مقایسه آداب سفر رئیسجمهور پیشین با رئیسجمهور فعلی نیز پرداخته و به طور مفصل به مشکلات اقتصادی و شرایط مردم در این استانها میپردازد.
سفرنامه موسوی علاوه بر اسناد سیاسی، حاوی نکات اجتماعی نیز هست و تصویری روشن از زندگی مردم ارائه میدهد؛ مثلاً به وضعیت جوانان سیستان و بلوچستان و بازار کار آنها اشاره میکند. روایتهای او از شبهای زنده خوزستان و تحولات اجتماعی در بندرعباس نیز در نوع خود جذاب است.
در یکی از سفرها، پس از نشستن هواپیما در فرودگاه بندرعباس، رئیسجمهور به همراهی گروهی از مسئولان پایین میآید و دیدارها و تبریکات صمیمانه از سوی مقامات محلی برقرار میشود. روحانی در این سفرها بر اهمیت بنادر بهعنوان دروازههای کشور به آبهای آزاد و لزوم بهبود روابط بینالملل تاکید میکند.
واکنشهای محسوس در این سفرها و چالشهایی که روحانی با آنها مواجه میشد، به تصویر کشیده شده و توصیفهایی از احساسات فردی موسوی و همکارانش در این سفرها، نشاندهنده فضای عمومی حاکم بر این سفرهاست. موسوی ابعاد مختلف سفر را بهخوبی روشن کرده و ضمن اشاره به مشکلات و چالشها، فضایی از امید و پویایی را نیز تجسم میکند.
