به گزارش خبرآنلاین، الجزیره در یک تحلیل تازه به بررسی اختلالات اخیر در صادرات نفت عربستان پرداخته است. این اختلالات پس از غیرفعال شدن خط لولهای حیاتی توسط انصارالله یمن اتفاق افتاد که ۱۲۰۰ کیلومتر طول دارد و مناطق شرقی را به بندر ینبع در دریای سرخ متصل میکند. این خط لوله تنها مسیر دور زدن تنگه هرمز بوده است.
با مسدود شدن تنگه هرمز و کنترل انصارالله بر تنگه بابالمندب، عربستان سعودی به ناچار مجبور به ابداع روشهای جدیدی برای صادرات نفت خام شده است. در روش جدید، نفت از طریق تانکرها به بندر صحار در عمان منتقل میشود و سپس عملیات انتقال کشتیبهکشتی (STS) انجام میگیرد.
ایران در واکنش به اقدامهای نظامی ایالات متحده و اسرائیل، دست به مسدود کردن تنگه هرمز زده است؛ جایی که قبل از این جنگ، یکپنجم انرژی جهان از آن عبور میکرد.
گزارشهای منتشرشده بیانگر این است که بسته شدن تنگه هرمز و افزایش قیمت نفت، ایالات متحده و کشورهای همپیمانش را به استفاده از “تاکتیکهای سایه” واداشته است؛ روشهایی که ایران سالهاست برای صادرات نفت خود به کار میگیرد.
بر اساس این گزارش، بندرهای صحار در عمان و فجیره در امارات به مراکز اصلی دور زدن تنگه هرمز تبدیل شدهاند. بندر صحار به خاطر امکان اتصال زمینی به شبهجزیره عربستان از اهمیت بالایی برخوردار است و بندر فجیره نیز به عنوان یکی از بزرگترین مراکز ذخیرهسازی نفت خام در جهان شناخته میشود.
عملیات انتقال کشتیبهکشتی معمولاً با خاموش کردن فرستندههای ردیابی کشتیها انجام میشود. طبق گفتههای منابع، نیروی دریایی آمریکا از اوایل ماه مه در ارائه کمک به این نوع انتقالها دخالت داشته است.
همچنین، بررسیها نشان میدهد که صادرات از این روش در دو هفته ابتدایی ماه جاری به بیش از ۲ میلیون بشکه در روز رسید که این رقم به طور قابل توجهی نسبت به ماه اوت افزایش یافته است. شرکت آرامکو نیز بارگیریهای جدیدی از بندر صحار به پالایشگاههای آسیایی خود پیشنهاد داده است.
گزارشها همچنین حاکی از این است که کشورهایی مانند کویت و قطر نیز از تاکتیکهای مشابهی برای صادرات محمولههای خود استفاده کردهاند.
الجزیره در بخش دیگری از گزارش خود به خطرات امنیتی این نوع انتقالات اشاره کرده و تأکید کرده است که این روش اغلب بر روی شناورهای قدیمی و تجهیزات غیراستاندارد، خطر نشت و تصادم را به شدت افزایش میدهد. شرکتهای بزرگ کشتیرانی تمایل به ورود به مناطق جنگی ندارند و به همین دلیل، کشورهای خلیج فارس ریسک این اقدامات را تحت مسئولیت خود قبول کردهاند.
به گفته مدیرعامل یکی از گروههای بیمه، در زمانهای جنگ و اختلال، بیمهگران تجاری پوششهای جامعی برای این نوع انتقالها ارائه نمیدهند و این روند به خودبیمهگری ملی وابسته است.
