به گزارش خبرآنلاین، یک رسانه آمریکایی در تحلیلی نوشت که هنوز نمیتوان درباره آینده ونزوئلا پس از تصمیم دولت ترامپ برای برکناری نیکولاس مادورو، رئیسجمهور این کشور، قضاوت قطعی کرد. این اقدام پرسشهای متعددی را برای واشنگتن به وجود آورد که ریشه در تجربیات قبلی مداخلات آمریکا در مناطق مختلف جهان دارد.
به نقل از ایسنا، توماس فریدمن، تحلیلگر و ستوننویس معروف آمریکایی، در مطلبی برای روزنامه نیویورکتایمز، مداخله سال ۲۰۱۱ ناتو در لیبی را به عنوان نمونهای از چالشهای پیش رو معرفی کرد. او خاطرنشان میکند که این عملیات که تنها به قدرت هوایی متکی بود، منجر به سرنگونی معمر قذافی شد، اما عدم استقرار نیروهای آمریکایی برای مدیریت پیامدها باعث تداوم بیثباتی و رقابتهای داخلی در لیبی شد که تا ۱۵ سال بعد ادامه دارد.
فریدمن نسبت به آینده ونزوئلا ابراز نگرانی کرده و میگوید که واشنگتن بدون تعهد پایدار و معتبر، چگونه میتواند بر تحولات این کشور تأثیر بگذارد. او هشدار میدهد که راهبرد کنونی آمریکا ممکن است در کوتاهمدت مؤثر باشد، اما به عنوان یک استراتژی بلندمدت، معیوب به نظر میرسد.
نیویورکتایمز گزارش میدهد که ترامپ اخیراً اذعان کرده که ایالات متحده باید بر مذاکرات برای «گذار امن» نظارت کند و در صورت لزوم آماده است تا دست به اقدامات دیگری بزند. او همچنین از تردید در استقرار نیروی زمینی خبر داده، که نشاندهنده آمادگی برای ورود به یک پروژه بزرگ در ونزوئلا است.
فریدمن تحلیل میکند که این مواضع ممکن است ترامپ را در آستانه یکی از بزرگترین پروژههای ملتسازی تاریخ معاصر آمریکا قرار دهد. هنوز مشخص نیست دولت ترامپ چه برنامهای برای اداره ونزوئلا دارد و در این خصوص به توافق با بقایای نظام مادورو فکر میکند یا خیر.
این مقاله همچنین نسبت به خطر بیثباتی داخلی و شکلگیری موج جدید آوارگان هشدار داده و تصریح میکند که نزدیک به هشت میلیون ونزوئلایی به دلیل شرایط سخت کشورشان را ترک کردهاند. با توجه به جمعیت ۲۸ میلیونی ونزوئلا، تشدید درگیریها میتواند به یک بحران انسانی جدید منجر شود.در گزارشی جدید به بررسی پیامدهای ژئوپلیتیکی اقدام آمریکا در ونزوئلا پرداخته شده است. به نقل از نیویورکتایمز، این مقاله به نگرانیهای رهبران جهانی در مورد رفتار Washington اشاره میکند. به گفته این گزارش، رهبران چین، روسیه، اوکراین و تایوان ممکن است از این اقدام آمریکا که بدون تأیید سازمان ملل صورت گرفته، درسهای مهمی بگیرند. این عمل میتواند سابقهای نگرانکننده در روابط بینالملل به شمار رود.
تحلیلگران بر این باورند که چین ممکن است از این موقعیت برای توجیه رفتارهای آتی خود به ویژه در موضوع تایوان استفاده کند و به طور همزمان از تمرکز فزاینده آمریکا بر نیمکره غربی بهرهبرداری کند. همچنین، به دلیل صادرات نفت ونزوئلا به چین، معادلات ژئوپلیتیکی که در این حوزه وجود دارد، پیچیدهتر میشود. از سوی دیگر، روسیه نیز ممکن است با جلب توجه و منابع آمریکا به بحران ونزوئلا، از وضعیت موجود بهرهبرداری کند.
نیویورکتایمز اضافه میکند که این چالشها به سبب ترکیب غیرمعمول تیم امنیت ملی ترامپ که شامل چهرههای کمتر شناختهشده و مقامهای با تجربه محدود است، تشدید میشود. به رغم بحرانهای جاری در اوکراین و غزه، این تیم ممکن است در مدیریت یک مأموریت بزرگ دیگر دچار نقص باشد.
در پایان، این مقاله به یادداشتهای فریدمن در مورد جنگ عراق اشاره میکند که به مفهوم مسئولیتپذیری پرداخته است. در این شرایط، با برکناری رهبری ونزوئلا، دولت ترامپ ممکن است مسئول پیامدهای آتی باشد. اگر این اقدام به استقرار دولتی باثبات منجر شود، ترامپ به عنوان آغازگر تحول مثبت شناخته خواهد شد، اما در صورت بروز بیثباتی، نام او در تاریخ با بحران موجود گره خواهد خورد.
