**افزایش تعرفهها و نوسانات اقتصادی در روابط فراآتلانتیک**
به گزارش خبرآنلاین، فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، واکنش تندی به نحوه نوسانهای تعرفهای و فضای ناامن اقتصادی نشان داد. او این وضعیت را «بزرگترین سم» برای اقتصادهای اروپا و آمریکا قلمداد کرد و تأکید کرد که این بیثباتی مانع از تصمیمگیریهای مؤثر شرکتها و سرمایهگذاریها میشود.
دولت آمریکا به رهبری دونالد ترامپ، اخیراً اعلام کرده است که تعرفه کالاهای وارداتی این کشور از ۱۰ به ۱۵ درصد افزایش خواهد یافت. این در حالی است که ترامپ به دنبال حکم دیوان عالی آمریکا که بخش زیادی از تعرفههای تجاری را لغو کرده، دستور اعمال تعرفههای جهانی ۱۰ درصدی را مطرح کرده بود.
وزیر تجارت فرانسه نیز در واکنشی تند اعلام کرد که اتحادیه اروپا تمامی «ابزارهای لازم» برای مقابله با این وضعیت را در اختیار دارد. او به گزینههایی نظیر فعالسازی بستههای تلافیجویانه و استفاده از ابزارهای اقتصادی اتحادیه اروپا برای پاسخگویی به اقدامات یکجانبه اشاره کرد.
سخنگوی نخستوزیر انگلیس نیز با احتیاط نسبت به این موضوع واکنش نشان داد و گفت این تصمیم به آمریکا مربوط میشود و لندن به حمایت از کسبوکارهای داخلی ادامه خواهد داد. او ادعا کرد که دولت انگلیس انتظار دارد روابط تجاری خود با آمریکا را حفظ کند و با دولت ترامپ همکاری میکند تا اثرات رأی اخیر دیوان عالی آمریکا بر تعرفهها مشخص شود.
اد دیوی، رهبر حزب لیبرالدموکرات، از دولت خواسته است که علیه ترامپ به خاطر خسارتهای ناشی از تعرفهها اقدام حقوقی کند و حتی رقم «۱۰۰ میلیارد دلار» را به عنوان مطالبه مطرح کرده است.
به طور کلی، اروپا بر این باور است که تبعات سیاستهای تعرفهای ترامپ را تولیدکنندگان و مصرفکنندگان در دو سوی اقیانوس اطلس پرداخت میکنند. رسانههای اروپایی نیز بر این باورند که تصمیم جدید دولت آمریکا بخشی از یک روند است که «غیرقابل پیشبینی بودن» را به ویژگی ثابت روابط تجاری تبدیل کرده و فضای گفتگو را به سمت تهدید و تلافی سوق داده است.
واکنشهای اخیر نشان میدهد که تصمیمات تعرفهای ترامپ تنها یک اعداد جدید نیست، بلکه نشانهای از بازگشت بحران به روابط اقتصادی فراآتلانتیک است. از یک سو، کشورهای اروپایی نسبت به تشدید بیثباتی و ابهام در زنجیرههای تأمین هشدار میدهند، و از سوی دیگر، پاریس و برلین گزینههای تلافیجویانه را بسیار جدی مطرح میکنند.
در نهایت، با توجه به افزایش تعرفهها، اروپا به این نکته پی برده است که حتی نزدیکترین partnershipها نیز ممکن است تحت تأثیر تصمیمات ناگهانی به عرصه چانهزنی تبدیل شوند.
