به گزارش خبرآنلاین، روزنامه همشهری اعلام کرد که اظهارات مقامات آمریکایی درباره عدم تسلیم ایران ممکن است بهطور غیرمستقیم پیامهای استراتژیک معکوس ایجاد کند. هنگامی که مقامات آمریکایی از شگفتی خود در برابر ایستادگی ایران سخن میگویند، عملاً این نکته را تقویت میکنند که سیاست فشار حداکثری نتوانسته بر محاسبات ایران تأثیر بگذارد. این نوع بیان میتواند موجب تقویت روحیه تصمیمگیرندگان ایرانی و افزایش اعتماد به راهبرد مقاومت آنها شود. در ادبیات امنیتی، عدم تأثیرگذاری فشار بهنوعی شکست در جنگ روانی به حساب میآید.
از سویی دیگر، این اظهارات به وضعیت راهبردی آمریکا اشاره دارد که همچنان به ترکیبی از فشار نظامی، تحریمهای اقتصادی و دیپلماسی مشروط متکی است. تأکید بر فشار نظامی بهعنوان ابزاری برای تأثیر در مذاکرات نشان میدهد که واشنگتن هنوز بر این باور است که نمایش قدرت میتواند به افزایش چانهزنی منجر شود. در منازعات ژئوپلیتیک، افشای غیرمستقیم اهداف استراتژیک ممکن است قدرت چانهزنی طرف مقابل را افزایش دهد.
از منظر دیگر، این اظهارات از تردید و دوگانگی در استراتژیهای کلان کاخ سفید حکایت دارد. بهنظر میرسد که دولت آمریکا میان مذاکره برای کاهش هزینههای سیاسی و اقتصادی یا اعمال فشار برای کسب امتیازات بیشتر در حال نوسان است. این وضعیت میتواند نشانهای از نبود اجماع در سطوح تصمیمگیری باشد. هزینههای سنگین جنگهای منطقهای و تأثیرات منفی بر بازارهای جهانی انرژی بهویژه با توجه به وابستگی اقتصاد جهانی به ثبات انرژی خاورمیانه، عامل اصلی این تردید است.
از طرفی دیگر، این اظهارات تأثیراتی بر فضای روانی منطقه خواهند گذاشت. ایران ممکن است این گفتهها را بهعنوان تأیید ضمنی کارآمدی سیاست بازدارندگی خود تلقی کند. در نظریه بازدارندگی، حفظ عدمقطعیت درباره نیت واقعی طرف مقابل اهمیت دارد و نگرانیهای طرف مقابل میتواند به کاهش قدرت بازدارندگی آن دامن بزند.
همچنین، این اظهارات میتواند نمایانگر رقابتهای سیاسی داخلی در آمریکا باشد. سیاست خارجی این کشور غالباً تحت تأثیر فشارهای داخلی و رسانهای قرار دارد. بنابراین، چنین اظهاراتی میتواند بخشی از تلاشهای سیاسی برای نشان دادن ادامه فشار بر رقبای خارجی باشد، حتی اگر نتایج آن هنوز نامشخص باشد.
