وبسایت خبری
خبردونی

نخست‌وزیر آتی بریتانیا و چالش‌های پیش‌روی ترامپ / حل بحران‌های جدی بریتانیا به تصمیمات واشنگتن وابسته است / برنهام چگونه با رئیس‌جمهور ناپایدار آمریکا مقابله خواهد کرد؟

نخست‌وزیر آتی بریتانیا و چالش‌های پیش‌روی ترامپ / حل بحران‌های جدی بریتانیا به تصمیمات واشنگتن وابسته است / برنهام چگونه با رئیس‌جمهور ناپایدار آمریکا مقابله خواهد کرد؟

**خبر آنلاین – مهسا مژدهی:** اندی برنهام، شهردار منچستر و یکی از نامزدهای اصلی نخست‌وزیری بریتانیا، با چالش‌های جدی در سیاست‌های داخلی و بین‌المللی روبه‌رو است. به باور تحلیلگران، برای گذر از بحران‌های کنونی، او به ترکیبی از مهارت‌های سیاسی و دیپلماتیک و همچنین توانایی جلب حمایت از جوامع بین‌المللی نیاز دارد. در این میان، برنهام از لحاظ کاریزما در موقعیت خوبی قرار دارد، اما برای سایر زمینه‌ها باید به مشاوره‌های تخصصی بیشتر توجه کند.

مدیریت روابط با کاخ سفید یکی از چالش‌های کلیدی برنهام به شمار می‌رود. در چند دهه گذشته، لندن و واشنگتن به عنوان «دوستی ویژه» از یکدیگر یاد کرده‌اند، اما این رابطه در دوران ترامپ دچار آسیب‌های جدی شده است. به‌ویژه اینکه ترامپ از کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر کنونی بریتانیا، دیدگاه تحقیرآمیزی دارد و به نظر می‌رسد که درباره برنهام نیز چنین نگاهی دارد.

نخست‌وزیر جدید بریتانیا به نیاز به یک وزیر خارجه کارآمد و حمایت از کشورهای همفکر اشاره کرده است. بر اساس گزارش‌ها، برنهام در اولین اقدام خود، به‌خاطر رویکرد حزب کارگر در بحران غزه عذرخواهی کرد و بر لزوم آتش‌بس فوری تأکید ورزید. این اقدام او را به شکلی جدی از سیاست‌های استارمر جدا کرده و او را در کانون توجه افکار عمومی قرار داده است.

در عین حال، برنهام در برخی حوزه‌ها به روال سابق ادامه می‌دهد. او به اجرای هدف ناتو مبنی بر افزایش هزینه‌های دفاعی تأکید دارد، هرچند که توضیحاتی درباره نحوه تأمین مالی آن ارائه نکرده است. در شرایطی که روابط بین امریکا و غرب در وضعیت حساسی قرار دارد، مدیریت این بخش برای او بحرانی خواهد بود.

در زمینه روابط با ترامپ، برنهام به‌خوبی می‌داند که با چالش‌های بزرگی مواجه است. این در حالی است که کی‌یر استارمر نتوانسته بود رابطه مثبتی با کاخ سفید برقرار کند و این موضوع به تضعیف موقعیت او انجامید.

به گزارش پولیتیکو، برنهام احتمالاً رویکرد متفاوت‌تری نسبت به ترامپ و ایالات متحده در پیش خواهد گرفت. او به‌دنبال جلب رضایت ترامپ نیست و همزمان قصد ندارد با او مستقیماً روبرو شود. به نظر می‌رسد رویکرد محتاطانه‌تری را اتخاذ خواهد کرد.

برنهام فرصت مهمی برای سفر به واشنگتن در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر خواهد داشت، اما احتمال می‌رود که از این سفر صرف‌نظر کند. این امر به‌ویژه با تمرکز او بر وضعیت داخلی کشور همخوانی دارد. بر اساس رفتارهای سیاسی او در سال‌های اخیر، برنهام مرد عملگرایی به‌نظر می‌رسد که ممکن است در پی حل بحران‌های داخلی باشد، موضوعی که می‌تواند به چالشی برای دولت آینده‌اش تبدیل شود.### تنش در روابط با ایالات متحده

کی‌یر استارمر، که به‌زودی از نخست‌وزیری کناره‌گیری خواهد کرد، نسبت به توجه بیش از حد به مسائل داخلی انتقادات جدی وارد کرده است. او در حاشیه نشست ناتو اظهار داشت که تفکیک مسائل بین‌المللی از مسائل داخلی نمی‌تواند پایدار باشد. برنهام به این انتقاد پاسخ داد و در یادداشتی در روزنامه تایمز تأکید کرد که روابط با ایالات متحده هنوز برای بریتانیا از اهمیت بالایی برخوردار است، چراکه این کشور، مهم‌ترین متحد دفاعی و امنیتی به شمار می‌رود.

با این حال، برنهام توضیحات بیشتری در مورد روابط با آمریکا ارائه نکرد. او بیشتر بر ضرورت تقویت روابط با اروپا تأکید کرد. این رویکرد، نشان می‌دهد که برنهام در مسائل امنیتی به حفظ سیاست‌های گذشته علاقه‌مند است، اما می‌خواهد در زمینه اقتصادی به رشد روابط با شرکای جدید و تقویت منافع ملی بریتانیا بپردازد، رویکردی که می‌تواند برای اعضای حزب کارگر مطلوب باشد.

### تداوم سیاست خارجی

حفظ جاناتان پاول در سمت مشاور امنیت ملی یکی از تصمیمات قطعی برنهام به نظر می‌رسد؛ اقدامی که به‌عنوان نشانه‌ای از تداوم روابط لندن و واشنگتن و نقش بریتانیا در تلاش‌های دیپلماتیک درباره اوکراین و ایران محسوب می‌شود. مارک لئونارد، مدیر شورای روابط خارجی اروپا در گفتگو با پولتیکو اشاره کرد که پاول همکاری نزدیکی با مقامات آمریکایی داشته و ادامه فعالیت او می‌تواند بخشی از فشارهای موجود را کاهش دهد. با این وجود، هنوز مشخص نیست چه کسی به‌عنوان وزیر خارجه دولت برنهام انتخاب خواهد شد.

برنهام به بازگرداندن دیوید میلیبند، وزیر خارجه پیشین، فکر می‌کند، در حالی که برخی خواستار حفظ ایوت کوپر در این سمت هستند، که یکی از چهره‌های برجسته زن در حزب کارگر است. برکناری کوپر ممکن است بی‌ثباتی بیشتری در وزارت خارجه به‌وجود آورد، چراکه او کمتر از یک سال است که این مسئولیت را برعهده دارد و اخیراً نیز مدیر ارشد این وزارتخانه برکنار شده است.

به‌نظر می‌رسد برنهام پس از به قدرت رسیدن، در پی جلب نظر واشنگتن مانند استارمر نخواهد بود. استارمر سال گذشته دعوت‌نامه‌ای برای ترامپ به‌منظور سفر دولتی به بریتانیا ارسال کرد. ولی با وجود روابط تاریخی دو کشور، تفاوت‌های بنیادینی در سیاست‌گذاری‌ها وجود دارد.

در حال حاضر، نخست‌وزیر آینده بریتانیا به اولویت‌های دونالد ترامپ توجه چندانی ندارد و نام او هنوز برای بسیاری در ایالات متحده ناآشنا باقی مانده است. در نهایت، نقطه اشتراک موجود بین برنهام و ترامپ ممکن است در واقعیت معطوف به تمرکز هر دو بر مسائل داخلی و پاسخ به دغدغه‌های اقتصادی رای‌دهندگان باشد.

پیوندها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *