**ابهامات جدید درباره مذاکرات ایران و عمان در خصوص تنگه هرمز**
دیروز معاون حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه کشورمان، آقای غریبآبادی، اعلام کرد که تفاهمات صورتگرفته با عمان به معنای باز شدن تنگه هرمز نیست و این کار نیازمند پیشزمینههای خاص خود است. این اظهارات احتمالاً پاسخ به مواضع مقامات ارشد آمریکایی است که در روزهای اخیر، ادعای نزدیکی توافق ایران و عمان و گشایش تنگه هرمز را مطرح کردهاند. هدف آنان احتمالاً کنترل قیمت نفت جهانی و کاهش فشار بر رئیسجمهور آمریکا به واسطه بسته شدن این تنگه حیاتی است. با این حال، غریبآبادی در ادامه اظهارات خود، امکان امیدواری برای گشایش را با تردیدهایی مواجه کرد.
آقای غریبآبادی تصریح کرد که هر توافقی درباره تنگه هرمز باید تنها بین ایران و عمان انجام شود. با توجه به وابستگی نزدیک عمان به آمریکا، این صحبتها را میتوان به نوعی به «تفاهم میان ایران و آمریکا» تعبیر کرد. او همچنین تاکید کرد که هرگونه دخالت خارجی در این تنگه را غیرقابل قبول دانسته و بیان کرد که با اجرای توافق جدید، مسیرهای موقت کنونی در تنگه هرمز بسته خواهد شد و بسیاری از مسیرهای تردد کشتیها از آبهای سرزمینی ایران خواهد گذشت. اما جای سوال است که اگر توافق با عمان به معنی بسته نشدن تنگه هرمز نیست، پس عبور کشتیها چگونه خواهد بود؟
در شرایط کنونی، تنگه هرمز به عنوان یکی از کلیدیترین نقاط استراتژیک جهان شناخته میشود که بسته شدن آن، تنفس اقتصادی آمریکا و متحدانش را با چالش مواجه کرده است. ترامپ در هفته گذشته به نگرانی درباره ذخایر نفتی آمریکا اشاره کرد و وزیر خزانهداری نیز هشدار داد که ادامه درگیریها با ایران منجر به ضعیفتر شدن توان آمریکا خواهد شد. این واقعیتها نشاندهنده کارآمدی تنگه هرمز برای منافع ایران است. اما این پرسش مطرح میشود که آیا باز شدن این تنگه به معنای کمک به دشمنان در شرایط کنونی است؟
اکنون سوالات متعددی مطرح است که آیا تنگه هرمز یکی از اصلیترین ابزارهای دفاعی کشور نیست و اگر پاسخ مثبت است، چرا باید این ابزار را از دست بدهیم؟ آیا جنگ ما با آمریکا و متحدینش جنگی وجودی نیست و آیا این اقدامات تهدیدی جدی برای کشور محسوب نمیشود؟ در نهایت، آیا گشودن تنگه هرمز به معنای فراهم کردن راهی برای فرار دشمنان نخواهد بود؟ این سوالات نیازمند توجه و پاسخگویی مسئولان ذیربط است.
