**نقص در مدیریت انرژی و چالشهای صنعت فولاد ایران**
به گزارش خبردونی، بحران انرژی در صنعت فولاد ایران به یک چالش ساختاری تبدیل شده و فراتر از یک مشکل مقطعی به نظر میرسد. ایران با جایگاه خود به عنوان یکی از ده تولیدکننده بزرگ فولاد جهان، نمیتواند به سیاستهای قطع گاز به صورت پیشدستانه ادامه دهد. توقفهای ناگهانی در این صنعت میتواند به از دست دادن بازارها و فرسودگی سرمایهها منجر شود.
بررسی تجارب کشورهایی نظیر هند، ترکیه و برزیل نشان میدهد که این کشورها به اهمیت بخش فولاد پی بردهاند و آن را در مقابل محدودیتها قرار ندادهاند. در مقابل، صنعت فولاد در ایران از اولین حوزههایی است که در زمان مواجهه با ناترازی انرژی قربانی میشود. این در حالی است که فولاد دومین منبع درآمد غیرنفتی کشور و بخش مهمی از صنایع پاییندستی است.
از این رو، اقداماتی نظیر تصاحب نیروگاهها و سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، اگرچه مثبت به نظر میرسند، اما تنها زمانی مؤثر خواهند بود که تولید و جریان نقدی برقرار باشند. در شرایطی که تأمین گاز با محدودیتهایی مواجه است، نه تنها تولید تحتالشعاع قرار میگیرد بلکه منطق سرمایهگذاری صنعتی نیز به چالش کشیده میشود.
سؤال مطرح شده این است که در این شرایط چه تصمیمی باید اتخاذ کرد. اگر صنایع اصلی همچنان در خط مقدم محدودیتها قرار گیرند، به معنای نادیده گرفتن تولید و اقتصاد مقاومتی است که در نتیجه میتواند به کاستی در صادرات و افت سرمایهگذاری منجر شود. با وجود این چالشها، صنعت فولاد هنوز پتانسیل دستیابی به جایگاه بالاتری در زنجیره جهانی را دارد، اما نه با سیاستهایی که هر ساله آن را در معرض آزمون بقا قرار میدهد.
در نهایت، به نظر میرسد که بازی با آمار و مقایسههای سالهای مختلف نمیتواند توجیه مناسبی برای تداوم محدودیتها باشد. صنعت فولاد به عنوان یک صنعت پیشران باید در اولویت قرار گیرد و از آخرین جا در مدیریت ناترازی انرژی، فاصله بگیرد، در غیر این صورت آسیبهایی جدی به تولید و اقتصاد ملی متوجه خواهد شد.
