**تحلیل وضعیت صنعت پنبه در ایران و آینده آن**
مدیرعامل شرکت پنبه تهران، پرتوی، به تحلیل وضعیت قیمت جهانی پنبه پرداخت و اعلام کرد: در سالهای اخیر، قیمت این محصول نهتنها افزایش نیافته، بلکه در برخی زمانها با کاهش مواجه شده است. در حال حاضر، قیمت جهانی پنبه به حدود یک دلار و ۶۰ سنت رسیده که این مسئله ممکن است برخی از فعالان اقتصادی را به سمت واردات به جای تولید داخلی سوق دهد، مگر آنکه بهرهوری تولید داخلی افزایش یابد.
وی بیان کرد: در گذشته، قیمت وش پنبه در کشور به حدود ۲۵۰ هزار تومان میرسید، ولی در حال حاضر کشاورزان با هزینههای تولید بالاتری روبهرو هستند. اگر کیفیت و عملکرد پنبه داخلی بهبود نیابد، صنایع نساجی ممکن است همچنان تمایل به استفاده از پنبه وارداتی داشته باشند.
پرتوی همچنین به پتانسیلهای استان گلستان اشاره کرد و تصریح کرد: اگرچه پنبه در استانهای محدودی مانند مغان و سبزوار کشت میشود، تنها گلستان توان تأمین نیاز صنایع نساجی مدرن را دارد. کیفیت پنبه این استان یک مزیت رقابتی محسوب میشود.
وی با انتقاد از پایین بودن عملکرد برداشت در برخی مزارع، خاطرنشان کرد که برداشت کمتر از دو تن در هکتار برای استانی با ظرفیتهای بالای گلستان قابل قبول نیست. به عقیده وی، پتانسیل فرآوری پنبه بسیار بالاتر از ارقام کنونی است و نیاز به بهبود در روشهای کشت، داشت و برداشت و نیز استفاده از دانش فنی وجود دارد.
مدیرعامل این شرکت در ادامه به برداشت دستی پنبه اشاره کرد و اظهار داشت که تصور کشاورزان مبنی بر صرفهجویی در برداشت دستی به جای مکانیزه، از نظر فنی و اقتصادی غیرموجه است و باید بهصورت علمی بررسی شود که عوامل مختلف در این موضوع نقش دارند یا خیر.
پرتوی در پیشبینی قیمت وش پنبه در سال آینده گفت: برآوردها نشان میدهد که کف قیمت این محصول در سال آینده به حدود ۱۰۰ هزار تومان خواهد رسید و خرید احتمالی در محدوده ۱۲۰ هزار تومان انجام خواهد شد. تحقق این قیمتها میتواند انگیزه مناسب برای کشاورزان فراهم کند.
وی همچنین به آسیبهای ناشی از سیاستهای ارزی سالهای گذشته پرداخت و توضیح داد: زمانی که ارز دولتی و نیمایی به صنایع نساجی تخصیص مییافت، فشار زیادی به کشاورزان وارد میشد. خوشبختانه این نابرابری بهبود یافته و امیدواری وجود دارد که بازار در آینده عادلانهتر شود.
پرتوی در پایان تأکید کرد: آینده صنعت پنبه در کشور، بهویژه در گلستان، بستگی به افزایش تولید در واحد سطح، بهبود کیفیت و بهرهگیری از فناوریهای نوین دارد و این موارد باید بهطور جدی در برنامههای آینده مد نظر قرار گیرند.
