### مدیریت نامناسب در گذرگاه مرزی شلمچه
به گزارش خبردونی، پایش میدانی از موکبهای مستقر در گذرگاه مرزی شلمچه نشان دهنده وجود دو وضعیت متضاد در مدیریت این مکان مذهبی است. در یک سمت، تعداد زیادی دستفروش بینظم در این منطقه، بدون هیچ نوع برنامهریزی، بساط خود را گستردهاند که باعث شده این گذرگاه به یک بازار شلوغ و فاقد ظاهری معقول تبدیل شود. در سوی دیگر، ورودی یکی از موکبهای مربوط به یک اداره در تهران، با نظم، پاکیزگی و زیبایی قابل توجهی نسبت به این وضعیت، نمایانگر برنامهریزی منظم است.
این موکب، فاصله اندکی تا دیوارهای ورودی دارد و از لحاظ سازه، امکانات رفاهی و ایمنی، یکی از بهترین نمونهها در کل مسیر شلمچه به شمار میرود. وجود خودروهای آتشنشانی، فضای بازی برای کودکان زائران و سرویسهای بهداشتی استاندارد، نشاندهنده مدیریت حرفهای و آیندهنگر در این موکب است.
در عوض، در فاصلهای کوتاه بعد از خروج از این موکب، زائران با ترکیبی از دستفروشان و دیگر مواکب روبرو میشوند که به دلیل نبود نظم، دشواریهای زیادی برای عبور ایجاد میکند. این تضاد مشهود، سوالاتی جدی در مورد عملکرد مدیران استانی و محلی در ساماندهی این گذرگاه به ویژه در زمان اوج حضور زائران مطرح میکند.
در حالی که استاندار خوزستان چندین بار از این پایانه دیدار کرده، اما به نظر میرسد اقدامات موثری برای ساماندهی انجام نشده است. هدف این گزارش، انتقاد از وجود دستفروشان نیست، بلکه نیاز به ساماندهی هوشمندانه و ایجاد ساختارهای مطمئن به منظور تبدیل تهدیدهای موجود به فرصتهای پایدار مورد تاکید است. تجارب موفق در بازارچههای سامانیافته، میتواند الگوی مؤثری برای این منطقه باشد.
مقایسه عملکرد موکبهای مستقر در تهران و خوزستان سوالات جدی را ایجاد میکند. در حالی که نهادهای مدیریت شهری از دورترین نقاط با دقت و نظم بالا عمل میکنند، استان خوزستان به عنوان زادگاه میزبانی اربعین، باید از ظرفیتهای خود استفاده بیشتری بکند.
این واقعیت برای خوزستان که خانه مهمانان زائر است، تأسفبار است. با توجه به منابع موجود، این عقبماندگی بیانگر نیاز به برنامهریزی متمرکز و جدی برای تحول در کیفیت میزبانی استان است. دستفروشی به عنوان یک پدیده گذرا، نیاز به تدابیر اساسی جهت ساماندهی دارد و این چالشها باید به عنوان فرصتی برای بهبود در نظر گرفته شوند.وضعیت معیشتی و شرایط زندگی بخشی از ساکنان منطقه زائرپذیر شلمچه، توجههای زیادی را به خود جلب کرده است. زائرانی که از این مسیر عبور میکنند، نه تنها به عنوان شرکتکنندگان در یک مراسم مذهبی شناخته میشوند، بلکه به نوعی مشتریان دستفروشان محلی به حساب میآیند که در فرصتهای کوتاه، امید به درآمد برای این افراد فراهم میآورند.
مسئولان استانی خوزستان باید توجه بیشتری به معیشت پایدار و کیفیت زندگی ساکنان این منطقه داشته باشند، همانطور که برای برگزاری مراسم اربعین هزینه میکنند. شلمچه به عنوان نمونهای از توسعه متوازن میتواند مطرح شود؛ جایی که ارزشهای معنوی، اقتصادی و کرامت انسانی به طور همزمان معنا پیدا کنند. این موضوع جز با یک نگاه آتینگر، فرابخشی و مشارکتجویانه محقق نخواهد شد و نیاز به رویکردهای مقطعی و بخشی ندارد. الگوی موکب تهرانی نشان میدهد که دستیابی به این اهداف ممکن است، مشروط بر این که خواسته و برنامهریزی مناسب نیز در کنار آن وجود داشته باشد.
