**ناترازی انرژی؛ چالش بزرگ بخش معدن و صنایع معدنی**
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در حال حاضر، انرژی به یکی از عوامل اصلی تعیینکننده در تولیدات معدنی تبدیل شده است. فعالان این حوزه، که در گذشته بیشتر نگران ناپایداری نرخ ارز و تأمین ماشینآلات بودند، اینک با چالش دسترسی مداوم به برق، گازوییل و آب مواجه هستند. ناترازی پایدار انرژی در کنار محدودیتهای تأمین گاز در فصل سرما و مشکلات آبی، به نااطمینانیهای جدی در بخش معدن دامن زده که پیامدهای آن نه تنها بر برنامهریزی تولید اثرگذار است، بلکه بر سرمایهگذاری و توسعه نیز تأثیر میگذارد.
پدرام پیروینسب، کارشناس معدنی، در این باره اظهار داشت که کمبود انرژی به یکی از موانع اصلی تولید در این بخش تبدیل شده است. او تصریح کرد که ناترازی مزمن برق و گاز عملکرد معادن را به شدت دچار مشکل کرده است. با ورود به فصل سرما و گرما، محدودیتهای گاز و برق به تبعات قابل توجهی منجر شده و زنجیره تأمین در صنایع معدنی را تحت تأثیر قرار داده است.
وی افزود که توقف مکرر در خطوط تولید، افزایش استهلاک تجهیزات و هزینههای سربار، میتواند منجر به از دست رفتن بازارهای معدنی شود؛ وضعیتی که بازگشت به آن نیازمند زمان و هزینه بالاست.
این کارشناس همچنین به نبود برنامهریزی روشن برای حل این بحران اشاره کرد و ابراز نگرانی از تأثیرات احتمالی آن بر فرآیندهای استخراج و تولید کرد. او همچنین به اثرات جنگ بر تأمین سوخت اشاره نمود و بیان کرد که کاهش تولید در پالایشگاهها بر تأمین گازوییل فشار مضاعفی وارد کرده است.
پیروینسب ادامه داد که بسیاری از واحدهای صنعتی تنها توانایی استفاده از برق را در چهار روز هفته دارند، و در نتیجه، هزینه تولید افزایش یافته و بهرهوری کاهش یافته است. او تأکید کرد که بخش خصوصی قادر به تحمل این وضعیت نیست و خواستار راهکارهای پایدار برای رفع ناترازی انرژی است.
در همین راستا، مهرداد اکبریان عضو کمیسیون معدن و صنایع معدنی اتاق بازرگانی ایران، به شرایط دشوار تأمین انرژی در این بخش اشاره کرد و گفت که فضای تأمین سوخت و برق برای معادن بسیار نامساعد است. او افزود که کمبود مواد ناریه نیز به مشکلات جدی در استخراج تبدیل شده و ادامه این وضعیت میتواند به تعطیلی معادن منجر شود.
اکبریان همچنین بر این نکته تأکید کرد که بر خلاف باور عمومی، معادن به عنوان مصرفکنندگان اصلی برق شناخته نمیشوند و بخش بزرگی از نیازهای خود را از طریق ژنراتورهای دیزلی تأمین میکنند. با این وجود، کمبود گازوییل میتواند به تعطیلی فرآیندهای معدنی بینجامد. از طرف دیگر، به اعتقاد او، رکود در صنایع فولاد و فرآوری، به تقاضا برای مواد معدنی لطمه خواهد زد.
وی همچنین از کمبود سرمایه در گردش به عنوان یکی دیگر از چالشهای جدی نام برد و یادآور شد که ادامه این روند میتواند مشکلات بیشتری برای فعالیتهای معدنی به وجود آورد.اخیراً گزارشها نشان میدهند که ۸۰ تا ۹۰ درصد واحدهای معدنی و صنایع مرتبط با بحران در تأمین سرمایه در گردش مواجه هستند. تداوم این وضعیت میتواند به تعطیلی واحدهای تولیدی، تأخیر در پرداخت حقوق کارگران و اقدام به تعدیل نیروهای شاغل منجر شود.
**عقبنشینی معادن کوچک و متوسط در برابر محدودیتها**
یک نماینده از کمیسیون معدن اتاق بازرگانی ایران، درباره شرایط کنونی کشور هشدار داد و گفت: به طور جدی با کمبود بازار مطمئن برای فروش محصولات، نبود نقدینگی کافی برای فعالیتهای تولیدی و همچنین عدم امکان برنامهریزی برای آینده مواجه هستیم. در صورت ادامه این روند، معادن کوچک و متوسط به عنوان اولین قربانیان خواهند بود، به دلیل اینکه توان مالی و تابآوری آنها کمتر از معادن بزرگتر است.
این مقام اقتصادی در پایان تصریح کرد: چالش اصلی اقتصاد کشور فقط به کمبود برق، سوخت یا مواد اولیه محدود نمیشود، بلکه نبود امکان برنامهریزی نیز یکی از مشکلات اساسی به شمار میآید. فعالان اقتصادی با عدم قطعیت مواجهاند و نمیدانند در روزها یا هفتههای آینده چه شرایطی در انتظارشان است. این عدم قطعیت تأثیرات منفی بیشتری بر تولید و سرمایهگذاری دارد. تا زمانی که این نااطمینانی بر فضای اقتصادی حاکم باشد، نمیتوان امید به فعالیت بخش معدن با حداکثر ظرفیت داشت.
