به گزارش خبردونی، جلیل مختار در سخنانی به ضرورت مدیریت مصرف بنزین در شرایط کنونی پرداخت و تأکید کرد که موضوع بنزین فقط معطوف به تولید در پالایشگاهها نمیشود. وی بیان کرد که چالش اصلی مربوط به مدیریت تقاضا، بهینهسازی الگوی مصرف و جلوگیری از اتلاف منابع است. مختار هشدار داد که اگر نقاط ضعف در زنجیره مصرف شناسایی و اصلاح نشود، افزایش تولید و حتی واردات نمیتواند بهعنوان راه حلی دائمی عمل کند.
طبق گزارش ایلنا، مختار ادامه داد که برآوردها نشان میدهد کشور در برخی از مقاطع به واردات روزانه ۲۵ تا ۳۰ میلیون لیتر بنزین نیاز دارد که این امر بار مالی زیادی را به کشور تحمیل میکند. وی پیشنهاد داد که اگر هر خانواده ایرانی تنها یک لیتر در روز مصرف خود را کاهش دهد، بخش زیادی از این ناترازی جبران خواهد شد، که این اقدام به کاهش هزینههای واردات و تخصیص منابع به بخشهای حیاتی مانند دارو و کالاهای اساسی کمک میکند.
وی در ادامه تصریح کرد: ناترازی بنزین بیشتر به دلیل الگوی مصرف بالا، خودروهای فرسوده و ضعیف بودن حمل و نقل عمومی است. مختار بر نیاز به ارائه یک برنامه منسجم و کارشناسی تأکید کرد که شامل اصلاح این عوامل باشد.
این نماینده مجلس با اشاره به احکام برنامه هفتم در زمینه مدیریت مصرف سوخت، به ضرورت توسعه حمل و نقل عمومی، نوسازی ناوگان و افزایش سهم خودروهای برقی و هیبریدی پرداخته و خاطرنشان کرد که این اقدامات میتواند به تعادل و پایداری در مصرف بنزین منجر شود.
مختار همچنین یادآور شد که مدیریت مصرف نباید به فشاری بر معیشت خانوادهها منجر شود و رویکردهای تشویقی و پاداشمحور باید در نظر گرفته شوند تا انگیزه لازم برای کاهش مصرف غیرضروری ایجاد گردد. وی پرداخت مشوق به خانوادهها و صنایعی که مصرف خود را کاهش دهند را بهعنوان راهکاری مؤثر در مقابل روشهای دستوری مطرح کرد.
در ادامه، مختار به اهمیت توسعه زیرساختهای CNG و حمل و نقل عمومی اشاره کرد و یادآور شد که سرمایهگذاریهای زیادی در این زمینه انجام شده اما هنوز نتوانستهایم به حداکثر ظرفیت برسیم.
وی بر لزوم مدیریت همزمان تولید و مصرف تأکید کرد و گفت که تقویت پالایشگاهها و حفظ زیرساختهای انرژی باید با مدیریت هوشمند مصرف توأم باشد. مختار در پایان خاطرنشان کرد که تنها افزایش عرضه بدون توجه به اصلاح سمت تقاضا نمیتواند راهحلی پایدار برای رفع ناترازی انرژی باشد.در یک ارزیابی جدید، تأکید شد که برای حل مسائل مربوط به مصرف انرژی و به ویژه بنزین، نیاز به تصمیمگیریهای فوری و مقطعی نیست. بلکه، رویکردی آیندهنگر همراه با سیاستگذاری دقیق، نظارت مؤثر و هماهنگی میان نهادهای مختلف مانند مجلس، استانداریها، شهرداریها و بخش خصوصی ضروری است.
این روند میتواند با بهرهگیری از ظرفیتهای محلی و استانی به طراحی مشوقهایی متناسب با شرایط خاص هر منطقه کمک کند.
یکی از اعضای کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی در این زمینه بیان کرد که بهینهسازی مصرف بنزین به معنای محدودیت رفاه عمومی نیست، بلکه هدف آن استفاده بهینه از منابع ملی، کاهش هزینههای اقتصادی و تأمین انرژی پایدار برای بخش تولید است. وی همچنین اشاره کرد که در صورت انجام اصلاحات در ناوگان حملونقل، توسعه سوختهای جایگزین، تقویت سیستم حملونقل عمومی و فرهنگسازی در زمینه مصرف، میتوان بدون ایجاد فشار بر روی مردم، بهطور پایدار مسئله ناترازی بنزین را مدیریت کرد.
این اظهارات بهویژه در شرایط فعلی که مباحث انرژی در کانون توجه قرار دارد، حائز اهمیت است.
