وبسایت خبری
خبردونی

نیروی دریایی سپاه؛ از نبردهای هور تا خلیج فارس و از عملیات خیبر و بدر تا اقدام علیه سکوهای نفتی الامیه

نیروی دریایی سپاه؛ از هور تا خلیج فارس/ از خیبر و بدر تا حمله سکوی نفتی الامیه

### تشکیل نیروی دریایی سپاه پاسداران

به گزارش خبرآنلاین، نیروی دریایی سپاه پاسداران، نتیجه‌ای از یک روند تاریخی در دریانوردی ایران است که به قبل از تاریخ رسمی تشکیل آن برمی‌گردد. این نیروی دریایی در سال‌های اول جنگ ایران و عراق، به ویژه در زمان‌هایی که نبردها به مناطق آبی جنوب کشور گسترش یافته بود، شکل گرفت. در این مدت، یگان‌های دریایی و غواصی سپاه به تدریج ایجاد شدند و با تشکیل قرارگاه نوح نبی در تیرماه ۱۳۶۱، به یک ساختار منسجم‌تر تبدیل شدند.

عملیات‌های خیبر و بدر در هورالعظیم این واقعیت را روشن کرد که آب می‌تواند به جای یک مانع، به عنوان مسیری برای پیشبرد عملیات استفاده شود. این تجربه بعدها در عملیات والفجر ۸ به کار گرفته شد که منجر به تصرف فاو و ارتقاء توان آبی-خاکی سپاه گردید.

تاریخ ۲۶ شهریور ۱۳۶۴ یک نقطه عطف در سازماندهی نیروی دریایی سپاه به شمار می‌رود؛ در این روز امام خمینی طی حکمی به محسن رضایی دستور داد تا سپاه به نیروهای دریایی، هوایی و زمینی مجهز شود. به همین دلیل، حسین علایی به عنوان نخستین فرمانده نیروی دریایی سپاه منصوب شد.

عملیات والفجر ۸ که در ۲۰ بهمن ۱۳۶۴ آغاز شد، هدفش عبور از اروندرود و تصرف فاو بود. تجربه‌های پیشین سپاه در زمینه عملیات آبی-خاکی باید در این عملیات به کار گرفته می‌شد. در اینجا، قایق‌ها، غواصان و دیگر واحدهای پشتیبانی به یکدیگر متصل شدند تا یک عملیات پیچیده و چندلایه را انجام دهند. همچنین، قرارگاه نوح در این عملیات حضور داشت که نشان‌دهنده آن است که نیروی دریایی سپاه و قرارگاه نوح دو سطح متفاوت از ساختار عملیاتی را تشکیل می‌دهند.

به گفته کارشناسان، والفجر ۸ نقطه‌ عطفی بود که توان آبی-خاکی سپاه را به یک عملیات وسیع در اروندرود منتقل کرد؛ با تجهیزات مانند پل‌های متحرک که به‌عنوان شاهکار مهندسی شناخته می‌شوند.

چند ماه بعد، جغرافیای عملیات به خلیج فارس منتقل شد. در شهریور ۱۳۶۵، عملیات کربلای ۳ با هدف حمله به سکوهای نفتی عراق انجام شد. این عملیات به‌عنوان نقطه مهمی در ورود نیروی دریایی سپاه به جنگ‌های دریایی در خلیج فارس به شمار می‌رود. در این مرحله، میدان عملیات دیگر محدود به انتقال نیرو از یک ساحل به ساحل دیگر نبود و به سکوهای نفتی و خطوط کشتیرانی نیز گسترش یافته بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *