در گزارشی از خبرآنلاین، به موضوع **تشکیل نیروی دریایی سپاه پاسداران** بهطور مفصل پرداخته شده است.
این گزارش اشاره میکند که هماکنون قایقهای تندرو به نمادهای بارز قدرت دریایی سپاه بدل شدهاند، اما اهمیت آنها به یک چالش اساسی باز میگردد: چگونه سپاه میتواند با نیرویی مجهزتر و ناوگان بزرگتر در خلیج فارس مقابله کند؟
تجربه جنگ در مناطق هور و اروند، پیش از تأسیس رسمی نیروی دریایی سپاه، به ایرانیان آموخته بود که سرعت، تحرک و غافلگیری نقش مهمی در نبرد دارند. این تجربیات در خلیج فارس به شکلی نوین بروز یافت. اگرچه قایقهای کوچک قدرت آتش و حفاظت کمتری نسبت به ناوهای جنگی داشتند، اما با قابلیت حرکت سریع، تعداد بالا و استفاده از ویژگیهای جغرافیایی خلیج فارس، شیوههای جدیدی از نبرد را به وجود آوردند.
به تدریج، قایقهای تندرو از صرفاً یک وسیله حملونقل به جزئی از یک استراتژی جامع تبدیل شدند؛ استراتژیای که به نام جنگ نامتقارن شناخته میشود. این الگوی جنگ به قایق محدود نشد و شامل موشکهای ضدکشتی، سیستمهای ساحلی، مینهای دریایی و تجهیزات شناسایی نیز شد.
رویاروییهای خلیج فارس در سالهای ۱۳۶۶ و ۱۳۶۷، از جمله در عملیات آخوندک، این تجربه را به مرحلهای کاملاً متفاوت سوق داد؛ مرحلهای که در آن خلیج فارس به یکی از مهمترین میدانهای آزمایش توان دریایی سپاه مبدل شد.
